Θα πάρω …τα βουνά !!

  Αν και το πραγματικό μας σπίτι είναι η φύση, εμείς έχουμε επιλέξει να ζούμε στο τσιμέντο και ενώ το πραγματικό μας όχημα είναι τα πόδια μας, μετακινούμαστε μόνο και πάντα με αυτοκίνητο. Κάπου το χάσαμε νομίζω… Μια βασική πηγή άγχους στις μέρες μας είναι αυτή ακριβώς η απομάκρυνση από την φύση μας. Αυτές είναι... Continue Reading →

Saint Capone

«Saint Capone» Βρισκόμαστε – νοερά – στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής τη δεκαετία του 1920 και συγκεκριμένα στο Σικάγο. Στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης η παράνομη διακίνηση αλκοολ είναι στα φόρτε της με κέρδος πολλά εκατομμύρια δολάρια. Η πολή του Σικάγο είναι χωρισμένη σε δύο ζώνες επιρροής, με τον Ιταλό Αλ Καπόνε και τη συμμορία του... Continue Reading →

Χαμένοι στη μετάφραση

Διανύουμε μια εποχή όπου οι πιέσεις που δεχόμαστε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα είναι αρκετά μεγάλες και πολλές φορές δυσκολευόμαστε να αποσυμπιεστούμε από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Η καθημερινότητα για πολύ κόσμο έχει γίνει ένα είδος ρουτίνας και ένας αγώνας δρόμου για να μπορέσει να ανταπεξέλθει σε όλα Να ξυπνήσεις το πρωί να πας... Continue Reading →

Η ζωή μου με τα πόδια (Οπτική 1)

Να μαι πάλι εδώ. Αυτή τη φορά είπα να διαφοροποιηθώ κάπως και να αλλάξω το θέμα από την ζωή μου με τα ΜΜΜ στην ζωή μου με τα πόδια. Και αυτό έγινε κυρίως από ανάγκη!! Όλοι εσείς λοιπόν που χρησιμοποιείτε τα ΜΜΜ είστε πάνω κάτω οι ίδιοι που περπατάτε πάρα πολύ στους δρόμους της πόλης... Continue Reading →

Δεν μπορώ …ή δεν θέλω;

  Έχουμε μάθει στη ζωή μας να λέμε λέξεις χωρίς να δίνουμε σημασία στο τι πραγματικά σημαίνουν. Έχετε ακούσει γύρω σας ανθρώπους να χρησιμοποιούν τη λέξη «δεν μπορώ» πολλές φορές κατά τη διάρκεια μιας μέρα, ειδικά σε ότι έχει να κάνει με τις διαπροσωπικές και ερωτικές σχέσεις. Σε ότι μας δυσκολεύει, ότι μας φαίνεται μεγάλο... Continue Reading →

Κι έτσι απλά ξενερωσα

Κι έτσι απλά, ξενέρωσα! Δεν το ήθελα. Δεν το προσπάθησα. Αλλά δεν βοήθησες κι εσύ βρε παιδί μου! Η απουσία με ξενέρωσε. Ξέρεις, με το φτύσιμο λένε κολλάει ο άλλος, αλλά ως ένα σημείο. Και με τις παρουσίες κολλάει ο άλλος, με τα όμορφα λόγια που και που, με ένα μήνυμα να δείξεις ότι τον... Continue Reading →

Στο «μόνη» ή στο μαζί

Μερικές φορές σκέφτομαι το «μόνη μου». Αυτό το μόνη μου που για καιρό δεν τρομάζει και άλλες φορές πανικοβάλει. Το μόνη μου που σε κάνει δυνατή σε φάσεις και σε άλλες τόσο αδύναμη. Το μόνη μου που θες να μείνει έτσι ή που θες να γίνει μαζί. Αλλά τελικά τι είναι πιο δύσκολο; Το μαζί... Continue Reading →

«No flags, No Troops,No Ships»

Με αυτήν τη φράση σηματοδοτείται η λήξη των γεγονότων στα Ίμια τον Ιανουάριο του 1996, δια στόματος του Αμερικανού Υφυπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α., Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. «Όχι σημαίες, όχι στρατεύματα, όχι πλοία» . Ναι, όμως στο καθεστώς των «γκρίζων ζωνών», το οποίο εγκαινιάζεται εκείνη την περίοδο. Ναι, στην αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε αρκετά νησιά. Ανήμερα... Continue Reading →

Ψυχραιμία ή ένταση;;; #vol2

Ψυχραιμία ή ένταση ;; Θα το παραδεχτώ.Δεν συγκαταλέγομαι στους cool ανθρώπους . Σε εκείνους τους ...εξωγήινους που με μια ανάσα ανακτούν την λογική και την ψυχραιμία τους και λύνουν όλα τους τα θέματα. Μάλλον εκρηκτική θα με χαρακτήριζα αφού όταν με αδικήσει ή με προσβάλλει κάποιος θα αντιδράσω . Έτσι εκφράζω την αλήθεια μου.Δεν γίνομαι... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑