My santa #clickthetown

Αυτός ο όμορφος παππούς Μου έφερνε τα δώρα… Αυτά μου έλεγαν κι εγώ Δεν έχανα την ώρα!! Άνοιγα τα δωράκια μου Το ένα μετά τ´άλλο!! Κάθε χρονιά καλύτερη Έλεγα,θέλω κι άλλο!! Και μέσα είχανε αυτά Που είχα εγώ ζητήσει!! Γελαγα,χοροπηδάγα Θαρρείς απ´το μεθύσι;;; Νομίζω θα´θελα πολύ Να είμαι ταρανδάκι!! Να ταξιδεύω στο άπειρο Κι ας... Continue Reading →

Γράμμα σ’ έναν ποιητή …

Δανείζομαι δικούς του στίχους για τον τίτλο και με την πρώτη ματιά είμαι σίγουρη ότι όλοι έχετε καταλάβει σε ποιον πρόκειται να αναφερθώ. «Ο Γουΐλι, ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί όταν απ’ τη βάρδια του τη βραδινή σχολούσε στην κάμαρά μου ερχότανε γελώντας να με βρει κι ώρες πολλές για πράματα περίεργα μου μιλούσε.... Continue Reading →

Μια μέρα τόσο ήθελα, Και νύχτα να´ναι,εντάξει , Να πεταχτώ στα άδυτα Του φίλου του Θανάση... Που είχε χέρι μάστορα, Κι έφτιαχνε καραβάκια Μία στιγμή όμως ξέφυγε, Έφτιαξε ανθρωπάκια!!! Σαν και αυτό που σαν το δεις Κάπως θα σε πλανέψει!! Είναι το βλέμμα;Το μαλλί; Το σίδερο στη μεση Τι να χει τάχα να μου πει;... Continue Reading →

Χριστούγεννα …ψέμα ή αλήθεια ; #vol1

Χριστούγεννα... Αχχ αυτή η τεράστια γιορτή!!Που δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις!! Να το δεις σαν  παγκόσμιου χαρακτήρα γιορτή που ξαφνικά όλη η Γη φοράει τα γιορτινά της και τα πάντα στολίζονται; Να το δεις από τη  θρησκευτική τους πλευρά που μας λελέ ότι γεννήθηκε ο Χριστός άρα αφορμή... Continue Reading →

Δεν έχω έμπνευση θαρρώ Και βγήκα για αέρα Επήρα την καμπούρα μου Και πήγα παραπέρα… Ήταν Τετάρτη απόγευμα Κι έτσι όπως είχα φτάσει Εκεί,στο μέρος το γνωστό Το στέκι του Θανάση, Ανέμελη όπως ήμουνα Κλωτσάω μια νότουλα.. «ΜΙ » φωνάζει δυνατά Μια άγνωστη φωνούλα!! «Έτσι με λένε κι έπεσα Από εκεί  ,επάνω... Βλέπεις εκείνο τον... Continue Reading →

Όλοι οι μόνοι

Τι  κι αν είσαι μόνος σου Τι κι αν είσαι εσύ Η μοναχικότητα δεν είναι έγκλημα Δεν είναι μυστήριο Δεν είναι έκπληξη Είναι ντελίριο Είναι ήσυχη Είναι μια λέξη μέσα στο άπειρο Και όλοι οι μόνοι δεν είναι μόνοι Γιατί είναι πάντα με άλλους μαζί Κι η μοναξιά τους μεγαλώνει Όταν ο ένας γίνονται δέκα... Continue Reading →

Έτσι καθώς περπάταγα Ανέμελη με ντέρτια, Σκόνταφτω πάνω σε χαλί.. Θαρρώ πως ήταν μπερτα!! Τα μάτια σήκωσα ψηλά Κι είδα στητό να μένει, Το βαλιτσάκι ετούτο εδώ Εμέ να περιμένει!! Κάπως ,κάτι μου έκανε Αυτό το βαλιτσάκι!!! Βρέθηκα στον παράδεισο Νομίζω, κι είδα κάτι!! Σκέφτηκα ξανασκέφτηκα «Αχ ποσό ωραία θα´ναι» Νά´μουν μικρή σε μια γωνιά... Continue Reading →

Πάνω στον στύλο ήμουνα Εκεί σκαρφαλωμένος!! «Τα βλέπω όλα αλλιώτικα Σ´ένα μεγάλο εύρος!!» Και νόμιζα πως μόνος μου Τά λέγα με εμένα... Που να ξερα,δε γέλαγα «Μήπως τά χω χαμένα;;;» Είπα και ξανασκέφτηκα πως « πλάκα έχουν όλα..» Σαν τα ιδείς από ψηλά, Χρώμα θ´αλλάξει η χώρα! Θα γίνουν όμορφα πολύ Ως και τα ανθρωπάκια,... Continue Reading →

Και έτσι όπως επήγαινα Στο δρόμο,είδα κάτω, Ένα κουκλάκι ανάσκελα, Ανάσκελα στον πάτο!! Κοιτάω εδώ,κοιτάω εκεί, Δεν βλέπω κάποιον γύρω… Μα το´χασε κανείς;Ρωτώ. Και κάνω γύρω γύρω!!! Ε...κάπως εζαλίστηκα, Και έχασα το φως μου. Και όλα σκοτεινιάσανε Και πλάι μου και μπρος μου. Ξάφνου εκεί που ημουνα Ανάσκελα πεσμένη , Ακούγεται μια φωνή Και ένας... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑