Θα πάρω …τα βουνά !!

  Αν και το πραγματικό μας σπίτι είναι η φύση, εμείς έχουμε επιλέξει να ζούμε στο τσιμέντο και ενώ το πραγματικό μας όχημα είναι τα πόδια μας, μετακινούμαστε μόνο και πάντα με αυτοκίνητο. Κάπου το χάσαμε νομίζω… Μια βασική πηγή άγχους στις μέρες μας είναι αυτή ακριβώς η απομάκρυνση από την φύση μας. Αυτές είναι... Continue Reading →

Stress

Ένας ιδιαίτερα ικανοποιητικός ορισμός για το stress έχει δοθεί από τον Tom Cox, ο οποίος το έχει ορίσει ως:  «Ένα φαινόμενο της αντίληψης που εμφανίζεται τη στιγμή της σύγκρισης ανάμεσα στην απαίτηση που ασκείται πάνω στο άτομο και την ικανότητά του να ανταποκριθεί στην απαίτηση.  Μια ανισορροπία αυτού του μηχανισμού οδηγεί στην εμπειρία του στρες... Continue Reading →

My santa #clickthetown

Αυτός ο όμορφος παππούς Μου έφερνε τα δώρα… Αυτά μου έλεγαν κι εγώ Δεν έχανα την ώρα!! Άνοιγα τα δωράκια μου Το ένα μετά τ´άλλο!! Κάθε χρονιά καλύτερη Έλεγα,θέλω κι άλλο!! Και μέσα είχανε αυτά Που είχα εγώ ζητήσει!! Γελαγα,χοροπηδάγα Θαρρείς απ´το μεθύσι;;; Νομίζω θα´θελα πολύ Να είμαι ταρανδάκι!! Να ταξιδεύω στο άπειρο Κι ας... Continue Reading →

Ινσταγαπώ

Παρατηρώ γύρω μου σχέσεις, φλερτ, ραντεβού και αλλά παρατράγουδα και τον τελευταίο καιρό νιώθω σα να μεγάλωσα πολύ για να παίζω το παιχνίδι. Τώρα θα μου πεις 30 είσαι μόνο, ναι ισχύει αλλά οι ισορροπίες και οι σχέσεις έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια και πιστεύω ότι μεγάλο μέρος αυτού παίζει η τεχνολογια και τα... Continue Reading →

Ανώγεια : γιατί αν δεν παινέψω το σπίτι μου θα πέσει να με πλακώσει !

Κι επειδή δεν γινεται σε κάθε άρθρο να είμαι αντικειμενική, σε αυτό θα σας μιλήσω για έναν αγαπημένο μου προορισμό. Το χωριό μου, τα Ανώγεια στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Τα Ανώγεια είναι ένα παραδοσιακό χωριό στην κορυφή του Ψηλορείτη, γνωστό και ως το χωριό του Νίκου Ξυλούρη! Ναι ναι είναι γενικά ενα καλλιτεχνικό χωριό που... Continue Reading →

Εσύ; Αγαπάς την ρουτίνα ;

Εγώ ναι...αγαπώ την ρουτίνα. Δεν βαριέμαι εύκολα .Βρίσκω πάντα τρόπους να ανανεώνω την καθημερινότητα μου κάνοντας συχνά τα ίδια πράγματα .Αγαπώ την οικειότητα πολύ. Θεωρώ ότι με την οικειότητα ερχόμαστε κοντά. Νοιωθουμε άνετα. Ζεστά. Για αυτό όταν δημιουργώ ένα στέκι δεν μου αρέσει να αλλάζω συχνά. Μπορώ να πηγαίνω εκεί για μέρες, μήνες,  χρόνια ίσως.... Continue Reading →

Εσύ; Αγαπάς την ρουτίνα;

Εσύ; Αγαπάς την ρουτίνα; Εσύ; Όχι εσύ, εσύ; Ναι εσύ!! Αγαπάς την ρουτίνα; Μα πώς να αγαπήσεις κάτι που από μόνο του σαν λέξη σου βγάζει κάτι κουραστικό και αρνητικό!! Ακούς ρουτίνα και λυπάσαι αυτόν που ζει σε αυτή την κατάσταση... Ρουτίνα, μα αλήθεια, πόσο άσχημη λέξη. Μόνο όταν το λες καταλαβαίνεις πόσο βαρετό είναι... Continue Reading →

Μια μέρα τόσο ήθελα, Και νύχτα να´ναι,εντάξει , Να πεταχτώ στα άδυτα Του φίλου του Θανάση... Που είχε χέρι μάστορα, Κι έφτιαχνε καραβάκια Μία στιγμή όμως ξέφυγε, Έφτιαξε ανθρωπάκια!!! Σαν και αυτό που σαν το δεις Κάπως θα σε πλανέψει!! Είναι το βλέμμα;Το μαλλί; Το σίδερο στη μεση Τι να χει τάχα να μου πει;... Continue Reading →

Στείλε μου σήμα να κάνω το βήμα !

Μέσα από τις γνωριμίες με ανθρώπους που δεν γνωρίζω θα προκύψει και εκείνη η γνωριμία η οποία ίσως καταλήξει και σε σχέση. Σκέφτομαι όμως πολλές φορές ότι ούτε αυτοί οι άνθρωποι με γνωρίζουν. Και θα καταλάβετε σύντομα που θέλω να καταλήξω. Εγώ, εσύ,αυτός σαν άτομα έχουμε κάποιες ποιότητες, τις οποίες φυσικά δεν μπορεί να τις... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑