Stress

Ένας ιδιαίτερα ικανοποιητικός ορισμός για το stress έχει δοθεί από τον Tom Cox, ο οποίος το έχει ορίσει ως:  «Ένα φαινόμενο της αντίληψης που εμφανίζεται τη στιγμή της σύγκρισης ανάμεσα στην απαίτηση που ασκείται πάνω στο άτομο και την ικανότητά του να ανταποκριθεί στην απαίτηση.  Μια ανισορροπία αυτού του μηχανισμού οδηγεί στην εμπειρία του στρες... Continue Reading →

«No flags, No Troops,No Ships»

Με αυτήν τη φράση σηματοδοτείται η λήξη των γεγονότων στα Ίμια τον Ιανουάριο του 1996, δια στόματος του Αμερικανού Υφυπουργού Εξωτερικών των Η.Π.Α., Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ. «Όχι σημαίες, όχι στρατεύματα, όχι πλοία» . Ναι, όμως στο καθεστώς των «γκρίζων ζωνών», το οποίο εγκαινιάζεται εκείνη την περίοδο. Ναι, στην αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε αρκετά νησιά. Ανήμερα... Continue Reading →

Ψυχραιμία ή ένταση;;; #vol2

Ψυχραιμία ή ένταση ;; Θα το παραδεχτώ.Δεν συγκαταλέγομαι στους cool ανθρώπους . Σε εκείνους τους ...εξωγήινους που με μια ανάσα ανακτούν την λογική και την ψυχραιμία τους και λύνουν όλα τους τα θέματα. Μάλλον εκρηκτική θα με χαρακτήριζα αφού όταν με αδικήσει ή με προσβάλλει κάποιος θα αντιδράσω . Έτσι εκφράζω την αλήθεια μου.Δεν γίνομαι... Continue Reading →

Αποτυχία, προϋπόθεση για την επιτυχία

Αποτυχία, απέτυχα, θα αποτύχω… Πόσες δορές έχουμε πει ή έχουμε ακούσει αυτή τη λέξη Μια λέξη συνυφασμένη με το φόβο. Από την παιδική μας ηλικία ακούμε πρέπει να πετύχεις στο διαγώνισμα, στις εξετάσεις, στη δουλειά σου, στη ζωή σου. Να γίνεις ένας επιτυχημένος άνθρωπος, επαγγελματίας, σύζυγος, οικογενειάρχης κλπ… Μαθαίνουμε να δεχόμαστε επιβράβευση για ότι κάνουμε... Continue Reading →

Επικοινωνώ, μ’ακούει κάνεις ;;;

  Από την δημιουργία του κόσμου, της έμβιας ύλης και του ανθρώπου η επικοινωνία αποτελούσε μέρος της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Ήταν, είναι και θα είναι μια ανθρώπινη ανάγκη που χρησιμεύει για την επιβίωση και την κοινωνικοποίηση των ανθρώπων. Χωρίς την επικοινωνία ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξελιχθεί, να ενημερωθεί και να κοινωνικοποιηθεί. Η επικοινωνία... Continue Reading →

My santa #clickthetown

Αυτός ο όμορφος παππούς Μου έφερνε τα δώρα… Αυτά μου έλεγαν κι εγώ Δεν έχανα την ώρα!! Άνοιγα τα δωράκια μου Το ένα μετά τ´άλλο!! Κάθε χρονιά καλύτερη Έλεγα,θέλω κι άλλο!! Και μέσα είχανε αυτά Που είχα εγώ ζητήσει!! Γελαγα,χοροπηδάγα Θαρρείς απ´το μεθύσι;;; Νομίζω θα´θελα πολύ Να είμαι ταρανδάκι!! Να ταξιδεύω στο άπειρο Κι ας... Continue Reading →

Δρόμοι παράλληλοι και σταυροδρόμια

Δεν μου αξίζει να φοβάσαι να έρθεις πιο κοντά. Δεν μου αξίζει να παίζεις παιχνίδια προσπαθώντας να μη δεθείς. Δε μου αξίζει να με αγνοείς. Μου αξίζει κάποιος που θα καταλάβει ποια είμαι και τι έχω να προσφέρω. Που θα θέλει να προσφερει κι εκείνος από τη μεριά του. Που θα θέλει χρόνο μαζί μου... Continue Reading →

Κάτω οι φόβοι …

Ο φόβος του κοντά. Ω ναι  ...φοβούνται οι άνθρωποι όταν έρχονται κοντά. Η έκθεση δεν είναι εύκολο πράγμα. Όταν αφήνουμε τον άλλον να δει ένα μέρος της αλήθειας μας κάπως η ψυχή μας τρομοκρατείται και οπισθοχωρεί. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Αλλά πάντα το βήμα κοντά ακολουθείται από ένα βήμα πίσω. Έχουμε μάθει να δείχνουμε... Continue Reading →

Γράμμα σ’ έναν ποιητή …

Δανείζομαι δικούς του στίχους για τον τίτλο και με την πρώτη ματιά είμαι σίγουρη ότι όλοι έχετε καταλάβει σε ποιον πρόκειται να αναφερθώ. «Ο Γουΐλι, ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί όταν απ’ τη βάρδια του τη βραδινή σχολούσε στην κάμαρά μου ερχότανε γελώντας να με βρει κι ώρες πολλές για πράματα περίεργα μου μιλούσε.... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑