ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

Κατά την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, πολλοί είναι αυτοί που έχουν καταπιαστεί με το θέμα της ταυτότητας. Ποιο στοιχείο είναι αυτό που ορίζει το  ‘’εγώ’’? Είναι  τα φυσικά χαρακτηριστικά? Μήπως η  προσωπικότητα? Τα συναισθήματα? Οι σκέψεις? Οι πράξεις? Είμαστε οι ίδιοι που ήμασταν πριν από 15 χρόνια ή που θα είμαστε μετά από 20? Δεδομένου... Continue Reading →

«Θα ‘ρθει καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα…»

Αυτόν το στίχο είχε γράψει σε ένα από τα ποιήματα της η Κατερίνα Γώγου και από τότε έχουν περάσει περισσότερα από τριάντα χρόνια. Αλλά μια δόση επικαιρότητας την έχει. Σε αυτό το ελπιδοφόρο ποίημα – ίσως να είναι και το μόνο αντίστοιχο που είχε γράψει – οραματιζόταν έναν καλύτερο κόσμο, δίνοντας έναν τόνο αισιοδοξίας με... Continue Reading →

Η Άνοιξη μου

Τώρα που μπήκε ο Μάης μου έρχεται πιο έντονα στο μυαλό η Άνοιξη. Όχι μία Άνοιξη γενικά. Αλλά εκείνη η άνοιξη με τα λουλούδια, με τον έρωτα, η ξένοιαστη, η χρωματιστή, η ζεστή, η γεμάτη από αρώματα, η μελωδική. Όλοι ονειρευτηκαμε μια τέτοια άνοιξη. Πολλές φορές ίσως θεωρήσαμε ότι τη ζήσαμε κιόλας. Και έπειτα επιστρέψαμε... Continue Reading →

«Όποιος σώζει μια ζωή, σώζει τον κόσμο ολόκληρο»

Ένας Γερμανός που έσωζε Εβραίους. Ακούγεται κάπως οξύμωρο ή και ειρωνικό και θα μπορούσε να είναι ο τίτλος ενός παραμυθιού ή ενός μύθου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, πρόκειται για μια ιστορία πέρα για πέρα αληθινή, η οποία εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου στην κατοχική Ευρώπη. Όσοι έχετε δει την ταινία του Στίβεν... Continue Reading →

Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Μητέρας Γης.

Καθόλου τυχαίο αυτό το Μητερα. Και καθόλου τυχαίο το κεφάλαιο γράμμα Μ . Ποτέ άλλοτε στη ζωή μου δεν αισθάνθηκα τόσο συνδεδεμένη με τη φύση. Θα μου πεις μέσα στην καραντίνα; Και όμως μέσα στην καραντίνα. Με αφορμή το διαλλογισμό που κατάφερα να τον κάνω σε ροή και καθημερινά, διάφορες πλατφόρμες ενημέρωσης αλλά και τόσων... Continue Reading →

«Ελληνική Επταετία»

 Ιδιαίτερος μήνας ο Απρίλιος, κυρίως Πασχαλιάτικος – άρα γιορτινός. Είναι, ωστόσο, ο μήνας που έχει επιλέξει πολλές φορές η ιστορία για την άνοδο ή την πτώση των Δημοκρατικών καθεστώτων. Ας ξεκινήσουμε με το χαρακτηριστικό παράδειγμα της Ιβηρικής χερσονήσου. Την 1η Απριλίου 1939, με την τυπική πλέον λήξη του ισπανικού εμφυλίου, ο Φράνκο βγαίνοντας κυρίαρχος, ανακηρύσσει... Continue Reading →

Ας μας φροντίσουμε…

Όταν γεννηθήκαμε και για αρκετά χρόνια την φροντίδα μας την είχαν αναλάβει άλλοι. Αυτοί μας έμαθαν και πως πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Φροντίζω τον εαυτό μου λοιπόν… Μεγάλη συζήτηση… Πολλοί από εμάς πιθανόν να μην ξέρουμε καν τι σημαίνει  ή να έχουμε μια εσφαλμένη άποψη πάνω σε αυτό. Ας ξεκινήσουμε όμως λίγο ανάποδα.... Continue Reading →

Αγκαλιές

Οι αγκαλιές . Μεγάλωσα λίγο για να καταλάβω την δύναμη μιας αγκαλιάς. Παλιότερα τις απέφευγα. Με έκαναν να νοιώθω αμηχανία . Ήθελα να αγκαλιάζω συγκεκριμένα άτομα σε συγκεκριμένες στιγμές. Και τώρα ξεχωρίζω κάποιες αγκαλιές. Αυτές που κουμπώνουν. Αυτές που μέσα τους νοιώθεις ασφάλεια. Τις αγκαλιές- καταφύγια. Αυτές που θες να μην τελειώσει η νύχτα για... Continue Reading →

Τα παραμύθια μας

Και αν η Κοκκινοσκουφίτσα πάει από το σωστό μονοπάτι; Υπάρχουν παραμύθια και παραμύθια. Κάποια από αυτά τα ζούμε κάθε μέρα στη ζωή μας. Είναι αυτές οι ιστορίες που τις πιστεύουμε ως παραμύθια. Που ντύνουμε ανθρώπους ήρωες και περιμένουμε να ακούσουμε το "Ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα" . Όμως σε όλα τα παραμύθια πριν από... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑