Αγένεια …η μάστιγα της εποχής !

Αγένεια.. Η μάστιγα της εποχής!! Αγένεια. Σκληρή λέξη αλλά ακόμα πιο σκληρή όταν εφαρμόζεται. Και στην εποχή μας για κάποιο λόγο υπάρχει σε έντονο βαθμό και σε διάφορες εκφάνσεις. Συχνά την μπερδεύουμε με άλλες λέξεις.. Νομίζει κάποιος ότι είναι θάρρος να μιλάς με κάποιον τρόπο, αλλά τι γίνεται όταν τελικά είναι θράσος το οποίο οδηγεί... Continue Reading →

Θα πάρω …τα βουνά !!

  Αν και το πραγματικό μας σπίτι είναι η φύση, εμείς έχουμε επιλέξει να ζούμε στο τσιμέντο και ενώ το πραγματικό μας όχημα είναι τα πόδια μας, μετακινούμαστε μόνο και πάντα με αυτοκίνητο. Κάπου το χάσαμε νομίζω… Μια βασική πηγή άγχους στις μέρες μας είναι αυτή ακριβώς η απομάκρυνση από την φύση μας. Αυτές είναι... Continue Reading →

Η σημασία της ανακύκλωσης

Η γη ανακυκλώνει τα πάντα και με αυτό τον τρόπο θρέφει και θρέφεται. Ο άνθρωπος δυστυχώς θρέφεται και μολύνει, με αποτέλεσμα να έχει φτάσει τον πλανήτη – το μοναδικό σπίτι του – λίγο πριν την ολοκληρωτική περιβαλλοντική καταστροφή του. Ένας τρόπος να κάνουμε κάτι για αυτό είναι η ανακύκλωση. Ανακύκλωση με απλά λόγια είναι η... Continue Reading →

Στα παραμύθια

Ζήσε καρδιά μου το δικό μας παραμύθι αλλιώς χανόμαστε... Κάποτε τον αγαπούσα αυτόν το στίχο. Πολύ. Και τώρα μου αρέσει απλά τώρα είμαι λίγο πιο επιφυλακτική με τα παραμύθια . Ξέρω ότι δεν έχουν πάντα ωραίο τέλος . Μου αρέσει η εκδοχή όπου ο πρίγκιπας  εισβάλλει σαν ιππότης στην ζωή μια αθώας κοπέλας και ζούνε... Continue Reading →

Εσύ; Αγαπάς την ρουτίνα;

Εσύ; Αγαπάς την ρουτίνα; Εσύ; Όχι εσύ, εσύ; Ναι εσύ!! Αγαπάς την ρουτίνα; Μα πώς να αγαπήσεις κάτι που από μόνο του σαν λέξη σου βγάζει κάτι κουραστικό και αρνητικό!! Ακούς ρουτίνα και λυπάσαι αυτόν που ζει σε αυτή την κατάσταση... Ρουτίνα, μα αλήθεια, πόσο άσχημη λέξη. Μόνο όταν το λες καταλαβαίνεις πόσο βαρετό είναι... Continue Reading →

Τα ζωάκια δεν τα φέρνει ο πελαργός.

1η Μαίου 2005. Ένα κουταβάκι τρομοκρατημένο περνούσε ένα δρόμο κάπου στην Πεντέλη, κινδυνεύοντας να το πατήσουν τα διερχόμενα οχήματα… Σταματήσαμε. Δεν άντεξα. Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά!!! Από τότε δεν την έχω αφήσει πότε από τα μάτια μου! Και το όνομα αυτής… Μάγια!! Το δικό μου Ελένη. Δουλάρα της τα τελευταία 13 χρόνια!!! Αδεσποτάκια... Continue Reading →

Εγώ θέλω…εσύ θες ;

Θέλω θέλω θέλω! Εσύ θες; Και δε λέω αν Εσυ θες θες θες. Λέω απλά αν εσύ θες. Πιάνω τον εαυτό μου να θέλει πράγματα από ανθρώπους, κυρίως μιλάω για ερωτικές σχέσεις, να θέλω να είμαι μαζί με τον άλλον, να ξυπνάμε μαζί, να μιλάμε με μια καθημερινότητα, να βλέπουμε ταινιες, να, να, να... Να... Continue Reading →

Μια μέρα τόσο ήθελα, Και νύχτα να´ναι,εντάξει , Να πεταχτώ στα άδυτα Του φίλου του Θανάση... Που είχε χέρι μάστορα, Κι έφτιαχνε καραβάκια Μία στιγμή όμως ξέφυγε, Έφτιαξε ανθρωπάκια!!! Σαν και αυτό που σαν το δεις Κάπως θα σε πλανέψει!! Είναι το βλέμμα;Το μαλλί; Το σίδερο στη μεση Τι να χει τάχα να μου πει;... Continue Reading →

Χορεύουμε;

Χορεύουμε ; Ο χορός . Τελευταία συνειδητοποιώ ότι ο χορός είναι η πιο ψυχοθεραπευτική δράση ...είναι διασκέδαση και απελευθέρωση μαζί. Δίνει χαρά ,ενέργεια ,ζωντάνια , κέφι ,αντοχές ... Γυμνάζει ,εκφράζει ,ενώνει ,χωρίζει . Είναι ωραίο πράγμα να σε ξεσηκώνει η μουσική . Να σου εντείνει τις αισθήσεις . Σε βοηθάει να καθαρίσεις το μέσα σου.... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑