Επικοινωνώ, μ’ακούει κάνεις ;;;

  Από την δημιουργία του κόσμου, της έμβιας ύλης και του ανθρώπου η επικοινωνία αποτελούσε μέρος της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Ήταν, είναι και θα είναι μια ανθρώπινη ανάγκη που χρησιμεύει για την επιβίωση και την κοινωνικοποίηση των ανθρώπων. Χωρίς την επικοινωνία ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξελιχθεί, να ενημερωθεί και να κοινωνικοποιηθεί. Η επικοινωνία... Continue Reading →

Δρόμοι παράλληλοι και σταυροδρόμια

Δεν μου αξίζει να φοβάσαι να έρθεις πιο κοντά. Δεν μου αξίζει να παίζεις παιχνίδια προσπαθώντας να μη δεθείς. Δε μου αξίζει να με αγνοείς. Μου αξίζει κάποιος που θα καταλάβει ποια είμαι και τι έχω να προσφέρω. Που θα θέλει να προσφερει κι εκείνος από τη μεριά του. Που θα θέλει χρόνο μαζί μου... Continue Reading →

Κάτω οι φόβοι …

Ο φόβος του κοντά. Ω ναι  ...φοβούνται οι άνθρωποι όταν έρχονται κοντά. Η έκθεση δεν είναι εύκολο πράγμα. Όταν αφήνουμε τον άλλον να δει ένα μέρος της αλήθειας μας κάπως η ψυχή μας τρομοκρατείται και οπισθοχωρεί. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Αλλά πάντα το βήμα κοντά ακολουθείται από ένα βήμα πίσω. Έχουμε μάθει να δείχνουμε... Continue Reading →

Αναβλητικότητα …από Δευτέρα !

Από Δευτέρα… …μια ατάκα που οι περισσότεροι από εμάς την έχουμε πει και που τις περισσότερες φορές δεν δείχνει σημείο εκκίνησης αλλά αναβολής. Τι είναι όμως η αναβλητικότητα? Που οφείλεται και γιατί αποτελεί πολλές φορές τροχοπέδη και εμπόδιο στα σχέδια και στην ζωή μας; Είναι… Η σκόπιμη αναβολή ή καθυστέρηση της έναρξη ή ολοκλήρωσης μιας... Continue Reading →

Ο εγωισμός της ανάγκης

  Βρίσκει τις ρίζες της στην αρχαία Ελληνική μυθολογία ως πρόσωπο μιας ιδεατής ανθρωπόμορφης θεότητας και παραστάθηκε στην ορφική θεολογία ως αναπόφευκτη δύναμη… Το συναίσθημα της έλλειψης και η προσπάθεια εξάλειψης του… Πολυδιάστατη λέξη Άλλες φορές εκφράζεται με ευκολία και άλλες πάλι δεν βγαίνει από τα χείλη… Έχω ανάγκη να σε βλέπω… Έχω ανάγκη να... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑