Τα παραμύθια μας

Και αν η Κοκκινοσκουφίτσα πάει από το σωστό μονοπάτι; Υπάρχουν παραμύθια και παραμύθια. Κάποια από αυτά τα ζούμε κάθε μέρα στη ζωή μας. Είναι αυτές οι ιστορίες που τις πιστεύουμε ως παραμύθια. Που ντύνουμε ανθρώπους ήρωες και περιμένουμε να ακούσουμε το "Ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα" . Όμως σε όλα τα παραμύθια πριν από... Continue Reading →

«Το Πραξικόπημα της Πιτζάμας»

«Το Πραξικόπημα της Πιτζάμας» Αν ο τίτλος σας μπερδεύει λίγο και σας προκαταβάλει για κάποιο αστείο περιστατικό, θέλω να σας πω ότι πρόκειται για πραγματικό γεγονός της νεότερης ελληνικής ιστορίας, το οποίο λίγοι έχουν υπόψη. Μετά την πτώση της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών το 1974 και την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας,... Continue Reading →

Ευαίσθητες .. ισορροπίες !

Παλιότερα θεωρούσα ότι ο καθένας μας μπορεί να επιλέξει έναν και μόνο έναν τομέα στη ζωή του για να είναι επιτυχημένος. Επαγγελματικά ή συναισθηματικά. Τον τομέα της φιλίας τον θεωρώ απαραίτητη προϋπόθεση όχι απλά για επιτυχία και ευτυχία αλλά για επιβίωση. Οπότε πίστευα ότι εφόσον εγώ επέλεξα νούμερο ένα στη ζωή μου να είναι η... Continue Reading →

Saint Capone

«Saint Capone» Βρισκόμαστε – νοερά – στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής τη δεκαετία του 1920 και συγκεκριμένα στο Σικάγο. Στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης η παράνομη διακίνηση αλκοολ είναι στα φόρτε της με κέρδος πολλά εκατομμύρια δολάρια. Η πολή του Σικάγο είναι χωρισμένη σε δύο ζώνες επιρροής, με τον Ιταλό Αλ Καπόνε και τη συμμορία του... Continue Reading →

“Οι απώλειες του rock ‘n’ roll”

Ένα συμβάν που έλαβε χώρα την 3η Φεβρουαρίου 1959. Τη μέρα που έχασαν τη ζωή τους σε ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα τρεις αστέρες της rock ‘n’ roll μουσικής . «The day the music died» - «Η μέρα που πέθανε η μουσική», όπως την χαρακτήρισαν αργότερα από το στίχο του τραγουδιού «American Pie» του Don McLean.... Continue Reading →

Επικοινωνώ, μ’ακούει κάνεις ;;;

  Από την δημιουργία του κόσμου, της έμβιας ύλης και του ανθρώπου η επικοινωνία αποτελούσε μέρος της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Ήταν, είναι και θα είναι μια ανθρώπινη ανάγκη που χρησιμεύει για την επιβίωση και την κοινωνικοποίηση των ανθρώπων. Χωρίς την επικοινωνία ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξελιχθεί, να ενημερωθεί και να κοινωνικοποιηθεί. Η επικοινωνία... Continue Reading →

Δρόμοι παράλληλοι και σταυροδρόμια

Δεν μου αξίζει να φοβάσαι να έρθεις πιο κοντά. Δεν μου αξίζει να παίζεις παιχνίδια προσπαθώντας να μη δεθείς. Δε μου αξίζει να με αγνοείς. Μου αξίζει κάποιος που θα καταλάβει ποια είμαι και τι έχω να προσφέρω. Που θα θέλει να προσφερει κι εκείνος από τη μεριά του. Που θα θέλει χρόνο μαζί μου... Continue Reading →

Κάτω οι φόβοι …

Ο φόβος του κοντά. Ω ναι  ...φοβούνται οι άνθρωποι όταν έρχονται κοντά. Η έκθεση δεν είναι εύκολο πράγμα. Όταν αφήνουμε τον άλλον να δει ένα μέρος της αλήθειας μας κάπως η ψυχή μας τρομοκρατείται και οπισθοχωρεί. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Αλλά πάντα το βήμα κοντά ακολουθείται από ένα βήμα πίσω. Έχουμε μάθει να δείχνουμε... Continue Reading →

Αναβλητικότητα …από Δευτέρα !

Από Δευτέρα… …μια ατάκα που οι περισσότεροι από εμάς την έχουμε πει και που τις περισσότερες φορές δεν δείχνει σημείο εκκίνησης αλλά αναβολής. Τι είναι όμως η αναβλητικότητα? Που οφείλεται και γιατί αποτελεί πολλές φορές τροχοπέδη και εμπόδιο στα σχέδια και στην ζωή μας; Είναι… Η σκόπιμη αναβολή ή καθυστέρηση της έναρξη ή ολοκλήρωσης μιας... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑