Δρόμοι παράλληλοι και σταυροδρόμια

Δεν μου αξίζει να φοβάσαι να έρθεις πιο κοντά. Δεν μου αξίζει να παίζεις παιχνίδια προσπαθώντας να μη δεθείς. Δε μου αξίζει να με αγνοείς. Μου αξίζει κάποιος που θα καταλάβει ποια είμαι και τι έχω να προσφέρω. Που θα θέλει να προσφερει κι εκείνος από τη μεριά του. Που θα θέλει χρόνο μαζί μου... Continue Reading →

Ινσταγαπώ

Παρατηρώ γύρω μου σχέσεις, φλερτ, ραντεβού και αλλά παρατράγουδα και τον τελευταίο καιρό νιώθω σα να μεγάλωσα πολύ για να παίζω το παιχνίδι. Τώρα θα μου πεις 30 είσαι μόνο, ναι ισχύει αλλά οι ισορροπίες και οι σχέσεις έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια και πιστεύω ότι μεγάλο μέρος αυτού παίζει η τεχνολογια και τα... Continue Reading →

Χορεύουμε;

Χορεύουμε ; Ο χορός . Τελευταία συνειδητοποιώ ότι ο χορός είναι η πιο ψυχοθεραπευτική δράση ...είναι διασκέδαση και απελευθέρωση μαζί. Δίνει χαρά ,ενέργεια ,ζωντάνια , κέφι ,αντοχές ... Γυμνάζει ,εκφράζει ,ενώνει ,χωρίζει . Είναι ωραίο πράγμα να σε ξεσηκώνει η μουσική . Να σου εντείνει τις αισθήσεις . Σε βοηθάει να καθαρίσεις το μέσα σου.... Continue Reading →

Όνειρα και στόχοι !

Όλοι μας κάνουμε, κάναμε και θα κάνουμε όνειρα. Μικρά ή μεγάλα δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να πραγματοποιούνται. Κάποιοι άνθρωποι έχουν την «ευκολία» να πετυχαίνουν ακόμα και τα πιο δύσκολα και τρελά όνειρα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πιο ικανοί από τους άλλους, αλλά ότι πιστεύουν σε αυτά και δημιουργούν τις συνθήκες για την... Continue Reading →

Ο έρωτας είναι.

Όταν παίζει έρωτας δεν παίζουν ενοχές. Ο έρωτας δεν έχει πρέπει και δεν πρέπει. Ο έρωτας δεν υπακούει σε κανόνες . Δεν έχει λογική. Δεν έχει σωστό και λάθος. Ο έρωτας είναι έρωτας. Είναι κάτι που σε παίρνει και σε ρίχνει σε τοίχους. Είναι ανελέητος με όρους. Είναι ανυπότακτος. Είναι αχόρταγος.Είναι σχεδόν βουλιμικός. Τα θέλει... Continue Reading →

Εσύ ; Θα έφευγες από τον τόπο σου για έναν μεγάλο έρωτα; #vol1

Ο τόπος μας!! Πόσο σημαντική λέξη... Προέρχομαι από μια οικογένεια που ξενιτεύτηκε λόγω πολέμου και πάντα θυμάμαι τον παππού μου να κλαίει ακούγοντας τον στίχο “Στα ξένα είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος”. Στην πραγματικότητα άμα το σκεφτείς λίγο πιο ψυχρά, γεννιέσαι τυχαία σε μια χώρα, σε μια οικογένεια, μιλάς αυτήν την γλώσσα γιατί έτυχε... Continue Reading →

Τόσα κι άλλα πόσα «μπορεί».

Μπορεί... Μπορεί να έπρεπε . Μπορεί να ήταν γραφτό. Μπορεί να μη γινόταν αλλιώς. Μπορεί να συνέβη χωρίς λόγο. Μπορεί να είχε λόγο . Μπορεί να μην γίνεται να το εξηγήσεις . Μπορεί να το αναλύεις σωστά . Μπορεί να το αναλύεις λάθος . Μπορεί να σε φοβίζει. Μπορεί να σε χαλαρώνει. Μπορεί να σε... Continue Reading →

Για όσα μετρήσαμε λάθος

Λάθος μέτρημα. Πάντα ήμουν κακή στα μαθηματικά. Δεν τα πήγαινα καλά με τις μετρήσεις. Για αυτό και η σχέση μου με τους αριθμούς περιοριζόταν στα βασικά. Το ένστικτο μου όμως δεν έπεφτε έξω. Δεν πέφτει έξω ακόμα και τώρα. Για αυτό κάθε φορά που πέφτω έξω, η αλήθεια είναι, με ταράζει αρκετά. ‌Νομίζω η πιο... Continue Reading →

Λαβύρινθοι

Μπερδεμένα μονοπάτια, δωμάτια κλειστά, σκοτεινά, παράλληλες ευθείες, αδιέξοδα. Κλωστές από Κουβάρια πλεγμένα στα δάχτυλα μας. Ψάχνεις να βρεις την άκρη Να ξεκινήσεις από κάπου… Ποια πόρτα να ανοίξεις; Που θα σε οδηγήσει; Παίρνεις βαθιά ανάσα, πιάνεις το χερούλι και ξεκινάς Πρέπει να φτάσεις στο τέρμα, κάπου υπάρχει η έξοδος. Τι; Πίστευες ότι ήταν τόσο απλό;... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑