Παρεμπιπτόντως

Παρεμπιπτόντως . Δεν αγαπώ τη λέξη παρεμπιπτόντως . Δεν καταλαβαίνω γιατί να χρειάζεται ευκαιρία για να συμβούν τα πράγματα .Παρεμπιπτόντως η μιας που το αναφέραμε . Όχι . Όχι παρεμπιπτόντως . Απαρεγκλίτως. Απαρεγκλίτως είναι ωραίο να συμβαίνουν τα πράγματα. Χωρίς αφορμές χωρίς αιτίες. Να συμβαίνουν από την ψυχή. Από επιθυμία. Από λαχτάρα . Από ανυπομονησία.... Continue Reading →

Μια φορά κι έναν καιρό. Τελεία.

Πώς βάζεις τελεία; Πώς κλείνεις την πρόταση, την παράγραφο, ή ακόμα πιο δύσκολα το κεφάλαιο; Δύσκολη απόφαση. Μικρότερη δεν είχα μεγάλη δυσκολία σε αυτό. Η τελεία έμπαινε πιο εύκολα, πιο ανώδυνα. Τώρα, η άτιμη η τελεία δεν μπαίνει, μετατρέπεται σε κόμμα ή σε άνω τέλεια και δεν κλείνουν τα κεφαλαία. Βλέπεις τον λάθος άνθρωπο και... Continue Reading →

Εθνικές Εκλογές 1946

Εθνικές Εκλογές 1946 Την 31η Μαρτίου 1946, διεξάγονται στην Ελλάδα οι πρώτες μεταπολεμικές Βουλευτικές εκλογές, υπό την παρουσία διεθνών επιτηρητών. Είναι οι πρώτες ελληνικές εκλογές μετά από ένα τεράστιο διάστημα απουσίας δέκα ετών. Με την επιβολή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου και της δικτατορίας του Μεταξά το 1936, την έλευση του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και... Continue Reading →

Μοναξιά Ή Μοναχικότητα;

Στο άκουσμα αυτών των δύο λέξεων πέφτουμε συχνά στην παγίδα να τις ταυτίσουμε θεωρώντας ότι είναι συνώνυμες. Στην πραγματικότητα είναι δύο εντελώς αντίθετες έννοιες με αντίθετα συναισθήματα. Η μοναξιά είναι μια δύσκολη κατάσταση που προκαλεί φόβο, ανασφάλεια, σε οδηγεί σε μια σκοτεινή διαδρομή και πολλές φορές επικίνδυνη. Σας έχει τύχει ποτέ να είστε έξω με... Continue Reading →

Remember Sharpeville

«Remember Sharpeville» Στη Νότιο Αφρική της δεκαετίας του 1940 ξεκινά η εφαρμογή της γνωστής σε όλους μας πολιτικής του «απαρχάιντ». Μια πολιτική των Λευκών ενάντια στους έγχρωμους, η οποία επέβαλε το φυλετικό διαχωρισμό μεταξύ τους και τη διάκριση των ανθρώπινων ομάδων σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές μέσα στο ίδιο κράτος ! Βασικός πυλώνας του απαρτχάιντ υπήρξε... Continue Reading →

Υπομονή …η μπόρα έρχεται

«Υπομονή, η μπόρα έρχεται...» Είναι από αυτές τις μέρες που δεν ξυπνάς καλά. Δεν είναι ότι φταίει κάτι, απλώς δεν ξυπνάς με θετική διάθεση. Και δε θες να κάνεις απολύτως τίποτα για αυτό! Δε θες να το αλλάξεις! Θες να κατσεις εκεί να ζήσεις το χωρίς νόημα δράμα σου, να μιζεριάσεις, να κλάψεις ίσως στα... Continue Reading →

Τα παραμύθια μας

Και αν η Κοκκινοσκουφίτσα πάει από το σωστό μονοπάτι; Υπάρχουν παραμύθια και παραμύθια. Κάποια από αυτά τα ζούμε κάθε μέρα στη ζωή μας. Είναι αυτές οι ιστορίες που τις πιστεύουμε ως παραμύθια. Που ντύνουμε ανθρώπους ήρωες και περιμένουμε να ακούσουμε το "Ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα" . Όμως σε όλα τα παραμύθια πριν από... Continue Reading →

Η ζωή μου με τα Μ.Μ.Μ.

Άλλη μια μέρα με τα μεταφορικά.. Τα αγαπημένα μας!! Ξέρετε εσείς που τα χρησιμοποιείται, μην τα ξαναλέμε. Μέσα σε αυτά γίνονται τα πιο τρελά σκηνικά. Που αν τα έβλεπες σε μια ταινία θα έλεγες έλα μωρέ υπερβολές, αποκλείεται δεν γίνονται αυτά στην πραγματικότητα, αλλά έτσι απλά τα βλέπεις δίπλα σου να συμβαίνουν μέσα σε πέντε... Continue Reading →

Αγένεια …η μάστιγα της εποχής !

Αγένεια.. Η μάστιγα της εποχής!! Αγένεια. Σκληρή λέξη αλλά ακόμα πιο σκληρή όταν εφαρμόζεται. Και στην εποχή μας για κάποιο λόγο υπάρχει σε έντονο βαθμό και σε διάφορες εκφάνσεις. Συχνά την μπερδεύουμε με άλλες λέξεις.. Νομίζει κάποιος ότι είναι θάρρος να μιλάς με κάποιον τρόπο, αλλά τι γίνεται όταν τελικά είναι θράσος το οποίο οδηγεί... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑