Επικοινωνώ, μ’ακούει κάνεις ;;;

  Από την δημιουργία του κόσμου, της έμβιας ύλης και του ανθρώπου η επικοινωνία αποτελούσε μέρος της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Ήταν, είναι και θα είναι μια ανθρώπινη ανάγκη που χρησιμεύει για την επιβίωση και την κοινωνικοποίηση των ανθρώπων. Χωρίς την επικοινωνία ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξελιχθεί, να ενημερωθεί και να κοινωνικοποιηθεί. Η επικοινωνία... Continue Reading →

Ο εγωισμός της ανάγκης

  Βρίσκει τις ρίζες της στην αρχαία Ελληνική μυθολογία ως πρόσωπο μιας ιδεατής ανθρωπόμορφης θεότητας και παραστάθηκε στην ορφική θεολογία ως αναπόφευκτη δύναμη… Το συναίσθημα της έλλειψης και η προσπάθεια εξάλειψης του… Πολυδιάστατη λέξη Άλλες φορές εκφράζεται με ευκολία και άλλες πάλι δεν βγαίνει από τα χείλη… Έχω ανάγκη να σε βλέπω… Έχω ανάγκη να... Continue Reading →

Στολίδια των δρόμων

Πέντε μέρες πριν τα Χριστούγεννα και δέκα μέρες πριν αλλάξει ο χρόνος, πριν απόχαιρετίσουμε ακόμα μια χρόνια... Μια χρόνια δύσκολη... Μια χρόνια γκρίζα που άφησε μια γλυκόπικρη γεύση.... Ένα μούδιασμα... Τα σπίτια στολισμένα... Οι δρόμοι γεμάτοι λάμψη από τα εκατομμύρια φωτάκια. Η ατμόσφαιρα πλυμμηρισμένη από μυρωδιές καννέλας, βούτυρου και μοσχοκάρυδου. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο υπέρλαμπρο,γεμάτο δώρα... Continue Reading →

Ο έρωτας θέλει πάθος, όχι στρατηγική.

Δεν ξέρεις να παίζεις σωστά το παιχνίδι. «Πρέπει να μάθεις να ελίσσεσαι» «Να ακολουθείς τη σωστή στρατηγική» Στρατηγική στον έρωτα… Εγώ ήξερα ότι στρατηγική χρησιμοποιούν στο σκάκι ή στα παιχνίδια τέλος πάντων όχι στον έρωτα. Πώς θα χρησιμοποιήσω στρατηγική σε κάτι που νιώθω; Για να χρησιμοποιείς στρατηγική πρέπει να έχεις και καθαρό μυαλό και λογική.... Continue Reading →

Φίλοι ζωής

Φίλοι ζωής... Φιλία... μια λέξη τόσο μικρή αλλά συνάμα τόσο όμορφη, τόσο γεμάτη, τόσο αυθεντική. Άνθρωποι διαφορετικοί που συνδέονται με ένα μαγικό τρόπο σε μια υπόσταση... Υπάρχουν πολλών ειδών φίλοι Αυτοί που απλά θα βγεις μαζί τους να πιεις ένα καφέ και να περάσεις την ώρα τους... Αυτοί που θα τους πάρεις τηλέφωνο ή θα... Continue Reading →

Στα άδυτα του εαυτού μας

Πόσο καλά ξέρουμε τον εαυτό μας; Πόσο καλά μας γνωρίζουμε; Πόσο μας γνωρίζουν οι άλλοι; Ποιοι είμαστε ή ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε; Ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με ανθρώπους Επικοινωνούμε, ανταλλάσσουμε συναισθήματα,προσπαθούμε να αρέσουμε ή να μην αρέσουμε Το γνωρίζουμε όμως αυτό που είμαστε Ή απλά βλέπουμε αυτό που θέλουμε; Κι όμως όσο καλά και αν νομίζουμε... Continue Reading →

Πέντε χρόνια αγάπης

Πόσα μπορεί να σε διδάξει η συμβίωση με ένα σκύλο; Θα σας πω μια ιστορία, όχι από αυτές που γράφοντα στα παραμύθια αλλά αληθινή. Πριν κάποια χρόνια μπήκε στη ζωή μου μια μπαλίτσα σε αποχρώσεις του καφέ και του άσπρου. Ήρθε ένα απόγευμα του Οκτώβρη με καράβι από την Κάρυστο. Η γνωριμία μας ήταν έρωτας... Continue Reading →

Λαβύρινθοι

Μπερδεμένα μονοπάτια, δωμάτια κλειστά, σκοτεινά, παράλληλες ευθείες, αδιέξοδα. Κλωστές από Κουβάρια πλεγμένα στα δάχτυλα μας. Ψάχνεις να βρεις την άκρη Να ξεκινήσεις από κάπου… Ποια πόρτα να ανοίξεις; Που θα σε οδηγήσει; Παίρνεις βαθιά ανάσα, πιάνεις το χερούλι και ξεκινάς Πρέπει να φτάσεις στο τέρμα, κάπου υπάρχει η έξοδος. Τι; Πίστευες ότι ήταν τόσο απλό;... Continue Reading →

Απώλεια

Πόσο κοστίζει μια απώλεια; Στο ταξίδι της ζωής το πρώτο πράγμα το οποίο μαθαίνουμε είναι η απώλεια. Είναι εκείνη η στιγμή που βλέπεις για πρώτη φορά τον κόσμο, που κόβεις τα δεσμά του ομφάλιου λώρου. Από εκεί κι ύστερα παλεύεις να νιώσεις ασφάλεια, ψάχνεις να βρεις κάτι που να σε κρατήσει προστατευμένο, όπως ήσουν στην... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑