Χαμένοι στη μετάφραση

Διανύουμε μια εποχή όπου οι πιέσεις που δεχόμαστε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα είναι αρκετά μεγάλες και πολλές φορές δυσκολευόμαστε να αποσυμπιεστούμε από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Η καθημερινότητα για πολύ κόσμο έχει γίνει ένα είδος ρουτίνας και ένας αγώνας δρόμου για να μπορέσει να ανταπεξέλθει σε όλα Να ξυπνήσεις το πρωί να πας... Continue Reading →

Δεν μπορώ …ή δεν θέλω;

  Έχουμε μάθει στη ζωή μας να λέμε λέξεις χωρίς να δίνουμε σημασία στο τι πραγματικά σημαίνουν. Έχετε ακούσει γύρω σας ανθρώπους να χρησιμοποιούν τη λέξη «δεν μπορώ» πολλές φορές κατά τη διάρκεια μιας μέρα, ειδικά σε ότι έχει να κάνει με τις διαπροσωπικές και ερωτικές σχέσεις. Σε ότι μας δυσκολεύει, ότι μας φαίνεται μεγάλο... Continue Reading →

Αποτυχία, προϋπόθεση για την επιτυχία

Αποτυχία, απέτυχα, θα αποτύχω… Πόσες δορές έχουμε πει ή έχουμε ακούσει αυτή τη λέξη Μια λέξη συνυφασμένη με το φόβο. Από την παιδική μας ηλικία ακούμε πρέπει να πετύχεις στο διαγώνισμα, στις εξετάσεις, στη δουλειά σου, στη ζωή σου. Να γίνεις ένας επιτυχημένος άνθρωπος, επαγγελματίας, σύζυγος, οικογενειάρχης κλπ… Μαθαίνουμε να δεχόμαστε επιβράβευση για ότι κάνουμε... Continue Reading →

Επικοινωνώ, μ’ακούει κάνεις ;;;

  Από την δημιουργία του κόσμου, της έμβιας ύλης και του ανθρώπου η επικοινωνία αποτελούσε μέρος της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους. Ήταν, είναι και θα είναι μια ανθρώπινη ανάγκη που χρησιμεύει για την επιβίωση και την κοινωνικοποίηση των ανθρώπων. Χωρίς την επικοινωνία ο άνθρωπος δεν μπορεί να εξελιχθεί, να ενημερωθεί και να κοινωνικοποιηθεί. Η επικοινωνία... Continue Reading →

Ο εγωισμός της ανάγκης

  Βρίσκει τις ρίζες της στην αρχαία Ελληνική μυθολογία ως πρόσωπο μιας ιδεατής ανθρωπόμορφης θεότητας και παραστάθηκε στην ορφική θεολογία ως αναπόφευκτη δύναμη… Το συναίσθημα της έλλειψης και η προσπάθεια εξάλειψης του… Πολυδιάστατη λέξη Άλλες φορές εκφράζεται με ευκολία και άλλες πάλι δεν βγαίνει από τα χείλη… Έχω ανάγκη να σε βλέπω… Έχω ανάγκη να... Continue Reading →

Στολίδια των δρόμων

Πέντε μέρες πριν τα Χριστούγεννα και δέκα μέρες πριν αλλάξει ο χρόνος, πριν απόχαιρετίσουμε ακόμα μια χρόνια... Μια χρόνια δύσκολη... Μια χρόνια γκρίζα που άφησε μια γλυκόπικρη γεύση.... Ένα μούδιασμα... Τα σπίτια στολισμένα... Οι δρόμοι γεμάτοι λάμψη από τα εκατομμύρια φωτάκια. Η ατμόσφαιρα πλυμμηρισμένη από μυρωδιές καννέλας, βούτυρου και μοσχοκάρυδου. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο υπέρλαμπρο,γεμάτο δώρα... Continue Reading →

Ο έρωτας θέλει πάθος, όχι στρατηγική.

Δεν ξέρεις να παίζεις σωστά το παιχνίδι. «Πρέπει να μάθεις να ελίσσεσαι» «Να ακολουθείς τη σωστή στρατηγική» Στρατηγική στον έρωτα… Εγώ ήξερα ότι στρατηγική χρησιμοποιούν στο σκάκι ή στα παιχνίδια τέλος πάντων όχι στον έρωτα. Πώς θα χρησιμοποιήσω στρατηγική σε κάτι που νιώθω; Για να χρησιμοποιείς στρατηγική πρέπει να έχεις και καθαρό μυαλό και λογική.... Continue Reading →

Φίλοι ζωής

Φίλοι ζωής... Φιλία... μια λέξη τόσο μικρή αλλά συνάμα τόσο όμορφη, τόσο γεμάτη, τόσο αυθεντική. Άνθρωποι διαφορετικοί που συνδέονται με ένα μαγικό τρόπο σε μια υπόσταση... Υπάρχουν πολλών ειδών φίλοι Αυτοί που απλά θα βγεις μαζί τους να πιεις ένα καφέ και να περάσεις την ώρα τους... Αυτοί που θα τους πάρεις τηλέφωνο ή θα... Continue Reading →

Στα άδυτα του εαυτού μας

Πόσο καλά ξέρουμε τον εαυτό μας; Πόσο καλά μας γνωρίζουμε; Πόσο μας γνωρίζουν οι άλλοι; Ποιοι είμαστε ή ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε; Ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με ανθρώπους Επικοινωνούμε, ανταλλάσσουμε συναισθήματα,προσπαθούμε να αρέσουμε ή να μην αρέσουμε Το γνωρίζουμε όμως αυτό που είμαστε Ή απλά βλέπουμε αυτό που θέλουμε; Κι όμως όσο καλά και αν νομίζουμε... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑