Ο έρωτας είναι.

Όταν παίζει έρωτας δεν παίζουν ενοχές. Ο έρωτας δεν έχει πρέπει και δεν πρέπει. Ο έρωτας δεν υπακούει σε κανόνες . Δεν έχει λογική. Δεν έχει σωστό και λάθος. Ο έρωτας είναι έρωτας. Είναι κάτι που σε παίρνει και σε ρίχνει σε τοίχους. Είναι ανελέητος με όρους. Είναι ανυπότακτος. Είναι αχόρταγος.Είναι σχεδόν βουλιμικός. Τα θέλει... Continue Reading →

Μια βραδιά

Εχθές είχα μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Και άκουσα ίσως το πιο ωραίο πράγμα που έχω ακούσει τελευταία! Μιλούσαμε για στιγμές.  Ξαφνικά πήγε η συζήτηση εκεί και όντως επιβεβαίωσε όσα λέγαμε. Καταρχάς για να διευκρινίσω η συζήτηση ήταν μεταξύ ενός ιδιοκτήτη ενός καφέ μπαρ κι εμού. Και είχε ως εξής... Μιλούσαμε για την φιλοσοφία της... Continue Reading →

Συνέβη μποτιλιάρισμα

Κυκλοφορείς με το αμάξι σου στους δρόμους σε ώρες αιχμής. Ποτέ δεν βρίσκεις το φανάρι πράσινο.Είναι ή κόκκινο ή πορτοκαλί. Βαθύ πορτοκάλι όπως λέμε στην παρέα μου. Μπορείς να βάλεις συγκεκριμένη ταχύτητα γιατί ελάχιστοι δρόμοι είναι για μεγάλες ταχύτητες. Δεν φταίνε μόνο οι δρόμοι βέβαια. Δεν είναι και όλα τα οχήματα για μεγάλες ταχύτητες. Δεν... Continue Reading →

Τόσα κι άλλα πόσα «μπορεί».

Μπορεί... Μπορεί να έπρεπε . Μπορεί να ήταν γραφτό. Μπορεί να μη γινόταν αλλιώς. Μπορεί να συνέβη χωρίς λόγο. Μπορεί να είχε λόγο . Μπορεί να μην γίνεται να το εξηγήσεις . Μπορεί να το αναλύεις σωστά . Μπορεί να το αναλύεις λάθος . Μπορεί να σε φοβίζει. Μπορεί να σε χαλαρώνει. Μπορεί να σε... Continue Reading →

Για όσα μετρήσαμε λάθος

Λάθος μέτρημα. Πάντα ήμουν κακή στα μαθηματικά. Δεν τα πήγαινα καλά με τις μετρήσεις. Για αυτό και η σχέση μου με τους αριθμούς περιοριζόταν στα βασικά. Το ένστικτο μου όμως δεν έπεφτε έξω. Δεν πέφτει έξω ακόμα και τώρα. Για αυτό κάθε φορά που πέφτω έξω, η αλήθεια είναι, με ταράζει αρκετά. ‌Νομίζω η πιο... Continue Reading →

Να χαμογελάς

Να χαμογελάς. Το χαμόγελο δεν είναι απλά μια έκφραση. Είναι στάση ζωής, επιλογή και απόφαση. Όταν έχεις απέναντι σου ανθρώπους που χαμογελούν τα δύσκολα φαίνονται πιο εύκολα και τα όμορφα μένουν αξέχαστα. Το χαμόγελο είναι ελπίδα. Για όσα δεν ήρθαν ,για εκείνα που ήρθαν και δεν έμειναν αλλά και για εκείνα που δεν πέτυχαν παρόλο... Continue Reading →

Δεν προλαβαίνω

Σκέφτομαι πολύ συχνά ότι ο χρονος μου, δεν μου φτάνει. Πάντα θέλω κι άλλο χρόνο. Στη δουλειά μου,στη σχέση μου,στο σπίτι,στις βόλτες μου. Δεν προλαβαίνω. Δεν προλαβαίνω να κάνω όσα θέλω,δεν προλαβαίνω να ξεχωρίσω τι θέλω και το χειρότερο δεν προλαβαίνω να σκεφτώ σε σχέση με όσα θέλω . Μια μέρα έχει 24 ώρες .... Continue Reading →

Οι τακτικές στον έρωτα

Πολλές φορές κατά τη διάρκεια διεκδίκησης ενός ανθρώπου χρησιμοποιούμε διάφορες "τακτικές". Μια φίλη μου είπε εχθές ότι πιστεύει ότι ο έρωτας συμβαίνει τα πρώτα δευτερόλεπτα που μιλάς με κάποιον . Δεν ξέρω αν είναι δευτερόλεπτα αλλά συμφωνώ ότι την πρώτη φορά που θα κοιτάξεις πραγματικά κάποιον στα μάτια καταλαβαίνεις αν θα παίξει κάποιο σημαντικό ρόλο... Continue Reading →

Ο φόβος

Μεγαλώνοντας όλες οι αποφάσεις ή τουλάχιστον η πλειοψηφία των αποφάσεων μας έχουν δύο συντεταγμένες . Τα θέλω και τους φόβους μας . Όσο μεγαλώνουμε οι φόβοι μας σιγά σιγά μπαίνουν σε πρώτο πλάνο. Ο φόβος μας μας απομακρύνει από αυτό που πραγματικά είμαστε . Φτιάχνουμε περσόνες για να γίνουμε ευχάριστοι και κοινωνικά αποδεκτοί. Και σιγά... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑