Ο πόνος

Αχ αυτός ο πόνος, αχ και βαχ!!

Που δεν ξεχωρίζει πλούσιους από φτωχούς, Ασιάτες από Αμερικάνους, γυναίκες από άντρες, ηλικιωμένους από παιδιά.

Χτυπάει σε όλους μας χωρίς διακρίσεις!!

Σε άλλους περισσότερο και σε άλλους λιγότερο.. Είναι και θέμα τύχης καμιά φορά ακόμα και ο πόνος..

Πόσες λίγες φορές όμως μιλάμε πραγματικά γι αυτόν. Για τον πραγματικό πόνο που σε κάνει ένα κουρέλι, που νιώθεις απλά μια μάζα με κόκκαλα…

Και πόσο πιθανό είναι να νιώσεις κάτι τέτοιο.

Χμμ πολύ πολύ πιθανό!!

Υπάρχουν όμως πολλές κατηγορίες και πολλές πτυχές πόνου.

Οι δύο βασικές κατηγορίες είναι ο πόνος που νιώθεις και μπορείς να τον προσδιορίσεις ώστε να τον κατανοήσει ο άλλος και ο πόνος που δεν έχεις τον τρόπο να τον εκφράσεις ώστε να γίνει αντιληπτός από τον καθέναν.

Και εκεί είναι που έρχεται η ψυχή και πονάς βαθιά για κάτι που σου έτυχε αλλά νιώθεις κάθε τόσο και έναν διαφορετικό πόνο που δεν μπορείς ούτε καν να το εκφράσεις.

Δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αμφισβητήσει κανένας τον πόνο που μπορεί να σε χτυπάει σε οποιαδήποτε μορφή.

Και είναι αυτό το έντονο βίωμα που έχει νιώσει ο καθένας μας κατά καιρούς και μας έχει κάνει να λέμε με τόση αλήθεια, την υγειά μας να ‘χουμε. Ναι, είναι εκείνοι οι αφόρητοι πόνοι στο δόντι που έπρεπε να βγάλεις ή οι τρομεροί πονοκέφαλοι που θέλεις να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο ή το βράδυ που διπλώνεσαι στα δύο επειδή σου ήρθε περίοδος ή τότε που χτύπησες και έσπασες το πόδι σου και δεν μπορούσες να κουνηθείς ή που ανέβασες σαράντα πυρετό και έτρεμες σαν το ψάρι.

Τόσοι πολλοί και διαφορετικοί που δεν τελειώνουν ούτε μέχρι αύριο…

Και δεν τους έχεις νιώσει φυσικά όλους, αν μαζευτούν δέκα άνθρωποι έχουν τόσες διαφορετικές εμπειρίες..

Και εύχομαι πραγματικά να έχεις αισθανθεί πόνο στον μικρότερο βαθμό που γίνεται..

Υπάρχουν όμως και οι πόνοι που προέρχονται από καταστάσεις και από βιώματα και σε χτυπάνε σε διάφορα σημεία και μερικές φορές είναι σχεδόν αδύνατο να καταφέρεις να εκφράσεις αυτό που σου συμβαίνει και ο άλλος να καταφέρει να σε καταλάβει…

Ίσως να προσπαθήσει να έρθει στην θέση σου και να σου πει μην αγχώνεσαι μην στεναχωριέσαι.

Λες και θα αλλάξει κάτι ακούγοντας κάτι από τα παραπάνω. Αλλά δεν ξέρει και τι να κάνει, δεν μπορεί να σου προτείνει να σε πάει στον γιατρό ούτε και να σου δώσει κάποιο φάρμακο.

Αυτοί οι πόνοι λοιπόν είναι το ίδιο επώδυνοι και ίσως και λίγο πιο δύσκολοι όταν τους έχεις!!

Πώς να καταφέρεις να προσπεράσεις το συναίσθημα ότι έμεινες άνεργος την στιγμή που είχες τόσο μεγάλη ανάγκη τα χρήματα ή το τέλος μιας αγάπης που κατέληξε σε χωρισμό ή ακόμα χειρότερα έναν θάνατο δικού σου ανθρώπου ή ακόμα πιο σκληρά έναν βιασμό και για να μην πάω παραπέρα και μιλήσω για τους ανθρώπους που ακόμα και τώρα ζουν πολέμους και ακραίες καταστάσεις.

Πώς λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι να μην νιώθουν ότι πονάνε βαθιά και να μην τους βγαίνουν προβλήματα κάθε είδους είτε σωματικά είτε ψυχολογικά…

Όταν ακόμα και τώρα δεν υπάρχει πραγματική λύση για τα τόσα αυτοάνοσα νοσήματα, για την κατάθλιψη ακόμα και για την παραίτηση της ζωής, που διάβασα πρόσφατα, τότε αυτός ο πόνος είναι πιο δύσκολος γιατί δεν υπάρχει ουσιαστικά κάποια λύση στο πρόβλημα…

Και πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτόν και να γιατρεύεσαι σιγά σιγά αφήνοντας τον χρόνο να γιατρέψει αυτό που έζησες και που δεν μπορεί ποτέ να σβήσει, μπορεί όμως να απαλύνει αυτό που νιώθεις μέσα σου…

Ο πόνος.

Δύσκολη λέξη…

Γι αυτό να είμαστε καλά!!

Μια τόσο δα ευχή με τόση μεγάλη σημασία!!

Να είμαστε καλά, γεροί, σωματικά και ψυχικά!! Ευχή από καρδιάς για όλους!!

Ανθούλα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: