«Listen to Me Marlon»

Η τέχνη. Η 7η τέχνη. Ο κινηματογράφος δηλαδή ή το σινεμά, όπως λέμε όλοι μας για συντομία. Για να φτάσουμε, βέβαια, στο σημείο να απολαύσουμε ένα έργο στην οθόνη – με τη συνοδεία popcorn (χρυσός κανόνας) – έχει προηγηθεί πολλή δουλειά και συμμετοχή πολλών ατόμων με διαφορετικές ειδικότητες. Σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, ενδυματολόγοι, μουσικοί, τεχνικοί…and the list goes on. Ωστόσο, χωρίς να υποτιμώ το σπουδαίο ρόλο όλων των συντελεστών μιας ταινίας, οι ηθοποιοί είναι εκείνοι που θα κλέψουν ομολογουμένως την παράσταση. Εκείνοι είναι τα αστέρια!

Στις 3 Απριλίου 1924 γεννήθηκε στις Η.Π.Α. ένα τέτοιο αστέρι. Ο ταλαντούχος πρωταγωνιστής, Μάρλον Μπράντο. Οι υποκριτικές του ικανότητες ήταν όντως εμφανείς με αποτέλεσμα τη συμμετοχή του σε σπουδαίες ταινίες όπως το «Λεωφορείον ο Πόθος», «Το λιμάνι της αγωνίας», ο «Νονός», «Ιούλιος Καίσαρ», «Αποκάλυψη Τώρα» και πολλές άλλες. Η πρώτη του και πολλά υποσχόμενη εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1944 στη σκηνή του Μπροντγουέι με το έργο «I Remember Mama». Ο ίδιος βέβαια ίσως να μην αγάπησε βαθιά αυτόν το χώρο μιας και είχε αναφέρει ότι «Ο μόνος λόγος που είμαι στο Hollywood, είναι γιατί δεν είχα την ηθική δύναμη να αρνηθώ τα χρήματα».

«Η ηθοποιία θα χωρίζεται σε Μπράντο και μετά Μπράντο εποχή» είχε πει ο Μάρτιν Σκορτσέζε!

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο το ταλέντο που κέρδισε το κοινό. Ο Μπράντο ήταν ένας πραγματικά όμορφος νέος και γνωστός γυναικοκατακτητής. Η τόσο χαρακτηριστική εικόνα του με το δερμάτινο μπουφάν, το τζιν παντελόνι και τη μοτοσυκλέτα στην ταινία  «Ο Ατίθασος», αποτέλεσε πρότυπο αντιγραφής για τους νέους της εποχής.

Το πρώτο Όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείας το κέρδισε το 1954 για την ταινία του Ηλία Καζάν «Το λιμάνι της αγωνίας». Με το ρόλο του, ως Βίτο Κορλεόνε στην ταινία ο «Νονός» του Φράνσις Φορντ Κόπολα,τιμήθηκε με το δεύτερο Όσκαρ. Ωστόσο αρνήθηκε να το παραλάβει ο ίδιος και έστειλε στην τελετή απονομής την Ινδιάνα, Σατσί Λιτλφέδερ. Γνωστός ακτιβιστής, με την κίνηση αυτή στόχευε στο να διαμαρτυρηθεί ενάντια στην ψευδή εικόνα που παρουσίαζε ο κινηματογράφος για τους Ινδιάνους. Ήταν υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είχε παρευρεθεί μάλιστα και στην θρυλική ομιλία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, «I Have a Dream».

Μία αντίστοιχη κίνηση έκανε το 1958, όταν επισκέφθηκε την Αθήνα. Σκοπός του ταξιδιού στην Ελλάδα ήταν να προβάλει και να στηρίξει το πρόβλημα με τα ορφανά παιδιά, που μετα το β’ παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο που ακολούθησε, είχαν αυξηθεί δραματικά. Ο ίδιος ήταν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος και με αυτό το θέμα.

Ο Μπράντο είχε μια σίγουρα πολυτάραχη προσωπική ζωή. Έκανε τρεις γάμους, είχε αμέτρητες ερωτικές σχέσεις και απέκτησε 11 παιδιά! Ένα γεγονός που τον σημάδεψε ήταν η καταδίκη του γιού του Κρίστιαν, τη δεκαετία του 1990, για τη δολοφονία του εραστή της ετεροθαλούς αδελφής του Τσέγιεν. Ο ίδιος καταδικάστηκε, ενώ η Τσέγιεν αυτοκτόνησε.

Το «Listen to me Marlon», είναι ένα αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ που επιμελήθηκε ο Στίβεν Ράιλι και έκανε πρεμιέρα το 2015, στο οποίο συμμετέχει αποκλειστικά ο ίδιος, μέσω των πολλών ηχογραφήσεων που κατέγραψε στη διάρκεια της ζωής του. Είναι όλη η πορεία του από τη δική του οπτική.

Παρόλαυτα, τα τελευταία χρόνια της ζωής του δε συνάντησαν την αίγλη της νιότης του. Συμμετείχε σε «δευτεροκλασάτες» ταινίες, είχε υπέρογκα χρέη, ενώ κατέφυγε στην παχυσαρκία. Πέθανε τον Ιούλιο του 2004 σε ηλικία 80 ετών.

Αριάδνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: