Ζουμπουλάκι

Περπάταγα και έπαιζα

Μ´ένα μικρό μπαλάκι

Και κατα λάθος έπεσε

Πάνω σε  ζουμπούλακι.

Μόνο του ήτανε κλειστό ,

Δεν είχε  ακόμα ανοίξει

Και μοναχό του ήθελε

Εκεί να παραμείνει…

Το άφησα…δεν του μίλησα

Και κάθισα πιο δίπλα .

Σκέφτηκα πως θα ήθελα

Να φάω μία πίτα…

Γύρισα, στροβιλίστηκα

Γύρω απ´τον εαυτό μου…

Προσπάθησα λίγο να σκεφτώ…

Λιιιιγο…για το καλό μου..

Πίτα δεν βρήκα πουθενά!!

Πήγα λίγο πιο πέρα

Έτσι κάπως μου άλλαξε

Η όρεξη απ´τον αιθέρα!!

Κι έτσι το αποφάσισα

Να πάω πάλι πίσω…

Να κάτσω λίγο δίπλα του,

Λίγο να του μιλήσω!!

Το ρώτησα «τι έγινε;;;

Μικρό μου ζουμπουλάκι;;»

Μου λέει «άσε …μη ρωτάς…

Και πιές ένα τσαγάκι!!

Αυτό που θέλω να σου πω,

Δε λέγεται με λέξεις…

Μα θα σου δείξω μια στιγμή

Κι εκεί θα καταθέσεις …

Ψυχή και σώμα μη σου πω,

Εκτός από στεφάνι…

Αυτά τα καταθέτουνε

Οι άλλοι…οι «μεγάλοι»…

Το βλέπεις εκεί το αγέρωχο;;

Το άγαλμα πως στέκει;;;»

«Λίγο θλιμμένο;;;Σκεφτικό;;

Κάτι θα περιμένει…»

«Βλέπεις εκείνο το μικρό

Κηπάκι γύρω -γύρω;;

Ήταν γεμάτο από χαρά…

Κράτησε τόσο λίγο…

Είμασταν όλα γύρω εκεί!!

Όλα τα ζουμπούλια

Άσπρα και μπλε γεμίζαμε

Την πόλη με τραγούδια!!

Ήρθε μια μέρα βροχερή

Και κλείσαν τα πέταλά τους

Ήρθε και χέρι δυνατό

Τα πήρε μακρυά μου…

Κι έτσι ερήμωσε πολύ

Ο κήπος ο ωραίος!!

Έδινε χρώμα και ζωή

Κι αυτό ήταν το ωραίο!!!

Και μόνο το μνήμα έμεινε

Το μνήμα των πεσόντων…

Και τώρα πές μου να χαρείς…

Πως θα ξανά γελάσει;;

Πως θα γεμίσει ο κήπος του;;

Νομίζεις αυτό θ´αλλάξει;;;»

Και να´σου εμφανίζεται

Μία μικρή τρομπέτα!!

Κι ύστερα έρχεται μαζί

Και μια τρελή λατέρνα!!

«Εμείς  θα παίξουμε εδώ

Για σας και τους δικούς σας!!

Είναι το δώρο μας αυτό,

Δώρο για τη γιορτή σας!!»

Γέμισε ο τόπος  μουσική,

Ο ήλιος ξανα βγήκε!!!

Και το ζουμπούλι χάρηκε

Και όλο με ρωτούσε…

«Θα δω πάλι τους φίλους μου;;

Αυτούς που αγαπάω;;;

Χωρίς αυτούς είμαι μισό,

Δεν έχω που να πάω…»

Δεν ήξερα τι να του πω,

Γυρίζω το κεφάλι

Και βγάζω από χαρά κραυγή,

Κραυγή τόσο μεγάλη!!

Του είπα «Κοίτα λίγο εκεί!!

Αυτοί είναι οι δικοί σου ;;;;

Έρχονται γρήγορα πολύ

Σήμερα στη γιορτή σου!!»

Και ήρθαν σαν ένας στρατός

Καθίσανε κοντά του

Κι από χαρά ανοίξανε

Πάλι τα πέταλά του!!

Και κάθισαν όλα δίπλα του

Ομόρφυναν τον κήπο!!

Το άγαλμα πάλι γέλασε

Σήμερα στη  γιορτή του!

Κι έτσι ξανά απ´την αρχή

Ξεκίνησαν τραγούδι!!

Παιχνίδι, φώτα, μουσική

Όλα για το παιχνίδι!!

Stacy

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: