Φόβος ίσον το αντίθετο της αγάπης

Μου το είχαν πει πριν χρόνια κάποιοι πολύ φωτισμένοι άνθρωποι,  αν φοβάσαι δεν αγαπάς. Δεν αγαπάς είχα πει; Δεν καταλάβαινα. Ήξερα ότι το αντίθετο της αγάπης είναι το μίσος, η κακία.

Το Σάββατο λοιπόν αποφάσισα να «παρανομήσω» λιγάκι και πήγα στο Θησείο να περπατήσω. Σε αυτή την πανέμορφη περιοχή της Αθήνας που αγαπώ τόσο πολύ. Είχα να πάω σχεδόν ένα χρόνο. Το σκέφτηκα πολύ πριν ξεκινήσω αλλά είπα τελικά θα πάω. Πήρα τα αντισηπτικά μου, τη μάσκα μου και ξεκίνησα. Όταν έφυγα  από το σπίτι είχα αγωνία η οποία όσο περνούσε η ώρα γινόταν  φόβος. Σκέψεις χιλιάδες περνούσαν από το μυαλό μου. Αν με σταματήσουν τι θα πω; Αν με σταματήσουν τι θα γίνει;  Αν μου κόψουν κλήση; Αν είναι κανένας «περίεργος» και μου πει τίποτα;

 Όσο περνούσε η ώρα και παρά το γεγονός ότι η μέρα ήταν καταπληκτική εγώ ένιωθα περίεργα. Σαν να έκανα κάτι πολύ κακό. Ανάμεικτα συναισθήματα είχα σε όλο το δρόμο. Σαν να κρυβόμουν για να μη με δουν από αυτό το «κακό» που έκανα.

Όταν έφτασα επιτέλους, το στομάχι είχε γίνει κόμπος και εγώ ένιωθα εξαντλημένη. Μου πήρε πολύ ώρα για να συνέλθω.

Θύμωσα με εμένα,  εκνευρίστηκα που ενώ πήγαινα να χαρώ τη βόλτα μου  επέτρεψα στον εαυτό μου να μπει στην κατάσταση του φόβου,( που τον τελευταίο καιρό προσπαθούν  μας επιβάλουν στη ζωή μας και για τα πιο απλά πράγματα.)

Κάπου εκεί μου ήρθε στο μυαλό μου η φράση που είχαν πει «το αντίθετο της αγάπης είναι ο φόβος» Είχαν δίκιο τελικά. Είναι ο φόβος όντως, γιατί κλείνει την καρδιά άρα τη ροή της αγάπης. Φοβισμένη έφυγα από το σπίτι μου σκέφτηκα, γιατί έκανα κάτι  «παράνομο» να πάω μια βόλτα.

Όταν κατάλαβα τις σκέψεις μου  γέλασα με τον εαυτό μου, έπιασα μια συζήτηση μαζί του να τον ηρεμίσω, να τον φέρω ξανά στα συγκαλά του. Και τσουπ η χαρούμενη φατσούλα ήρθε ξανά

Τελικά πόσο «κακό» μας έχει κάνει αυτή η κατάσταση και πόσο «καλό» επίσης όταν έχουμε αυτοπαρατήρηση και βλέπουμε τι αισθανόμαστε και γιατί.

 Μέσα από αυτό το «αστείο» γεγονός είδα πόσο εύκολο είναι να  μπούμε σε μια κατάσταση χωρίς να υπάρχει λόγος. Και πόσο εύκολο είναι να φύγουμε από το μονοπάτι της αγάπης. Για αυτό ας παρατηρούμε πιο πολύ τον εαυτό μας για να καταλαβαίνουμε τι του συμβαίνει και γιατί την κάθε στιγμή.

Βάσω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: