Ο φίλος μου με το χαμόγελο.

Χθες το βράδυ, στην επιστροφή μου προς το σπίτι, είδα ένα φίλο να κάθεται σε ένα παγκάκι.  Ένα φίλο που είχα πολλά χρόνια να δω. Τον είδα πριν προλάβει να με δει αυτός. Επειδή μέσα μου έχω αποφασίσει πως όποτε βλέπω γνωστό στο δρόμο θα τον χαιρετάω και δεν θα προσπαθώ να τον αποφύγω, τον πλησίασα. Αμηχανία και σιωπής επικρατούσας, η νύχτα έμοιαζε να μην βοηθάει καθόλου τον διάλογο.

Είναι περίεργο πως με κάποιον που γνωρίζεις αλλά έχεις χρόνια  να βρεθείς, δεν έχεις τίποτα να πεις παρά τα τυπικά.  Κάθισα δίπλα του. Κάπως, περισσότερο για να ξεκινήσει η κουβέντα, παρά επειδή το πίστευε, μου είπε πως δεν έχω αλλάξει καθόλου – αποκρίθηκα πως και αυτός παραμένει ακριβώς όπως τον θυμόμουν και με αυτό τον τρόπο πήρε το βάπτισμα του πυρός η συζήτησή μας και ξεκινήσαμε να μιλάμε. Μου είπε τον τελευταίο καιρό πως περνάει δύσκολα, η μοναξιά τον έχει καταβάλει και πως φλερτάρει με την κατάθλιψη. Μου είπε πως του έχουν λείψει τα ταξίδια, αν και εγώ δεν τον θυμάμαι ποτέ να κάνει πολλά ταξίδια, μου είπε πως του έχει λείψει η δουλειά του και πως θέλει να αλλάξει τον κόσμο. Μετά μου χαμογέλασε. Μου είπε πολλά και διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους, εντελώς ανόμοια, αλλά με τον μοναδικό τρόπο που έχει η ανθρώπινη σκέψη να συνδέει τα ασύνδετα, μου τα έβαλε όλα σε μία ωραία τάξη ανάμεσα στις λέξεις του. Μου χαμογελούσε συχνά και όμορφα.  Ο παρονομαστής της κουβέντας είχε αλλάξει και πλέον η συζήτηση κυλούσε ήρεμα και άκοπα και η επικοινωνία μας είχε πάρει την μορφή θεατρικού διαλόγου σε αυτοσχεδιαστικό μοτίβο σε ένα παγκάκι. Και ήρθε η ώρα να του πω για εμένα, με ρώτησε για το τώρα μου, με τι καταπιάνομαι αυτό τον καιρό, αν είμαι όπως με θυμάται και πως περνούν οι μέρες μου. Του απάντησα μάλλον μονότονα πράγματα και έδειξε να βαριέται – μου πρότεινε να αλλάξω οπτική πραγμάτων & με ρώτησε αν περνάω από εκεί συχνά. Του είπα “ναι” & τότε με ρώτησε γιατί δεν του έχω ξαναμιλήσει. “Μάλλον επειδή δεν σε είχα δει”, “Όχι, επειδή τώρα είχες ανάγκη να μου μιλήσεις φίλε μου.”

Μου χαμογέλασε πάλι και χαμογέλασα και εγώ πίσω αμήχανα.

Με βλέμματα, νεύματα και αναμνήσεις έφτασε η ώρα της καληνύχτας. Σηκώθηκα με αίσθηση χαράς να ξεκινήσω για το σπίτι μου όταν με πρόλαβε η φωνή ενός άλλου φίλου που ερχόταν από το βάθος του πεζόδρομου. Άλλος ένας φίλος που είχα καιρό να δω.

Ερχόμενος προς εμένα μου είπε γελώντας: “Σε παρακολουθώ τόση ώρα και σκέφτομαι τι να σκέφτεσαι και χαμογελάς μόνος σου;” Γύρισα προς το παγκάκι, ήταν κενό και ξύλινο. Παραξευνεύτηκα.  – και τότε κατάλαβα: δεν χαμογελούσα μόνος μου. Χαμογελούσα με εμένα χωρίς να το έχω καταλάβει. Χαμογελούσα παρέα με αυτόν, που είχα ανάγκη να μου χαμογελάσει κατευθείαν πάνω  μου, τον εαυτό μου.

 Στον φίλο μου απάντησα πως μιλούσα στο τηλέφωνο με ακουστικά, χωρίς όμως να φοράω ακουστικά – πράγμα που δεν σχολίασε μάλλον από διακριτικότητα.

Το ίδιο βράδυ, στο προγραμματισμένο βούρτσισμα δοντιών πριν από τον ύπνο, κατάλαβα ότι  το παρελθόν είναι σύμμαχος μας και ο χαρακτήρας μας ο καλύτερος μας φίλος. Μέσα μου  συνειδητοποίησα ότι χρειάζομαι τα χαμόγελά μου και δεν πρέπει να με ξεχνώ. Πρέπει να χαμογελάμε στον εαυτό μας, είναι η περιουσία μας και το κληροδότημά μας στους άλλους. Και θυμήθηκα το παγκάκι και τις σκέψεις μου:

Μου είπα πως τον τελευταίο καιρό περνάω δύσκολα, η μοναξιά με έχει καταβάλει και πως φλερτάρω με την κατάθλιψη. Μου είπα πως μου έχουν λείψει τα ταξίδια, αν και εγώ δεν με θυμάμαι ποτέ να κάνω  πολλά ταξίδια, μου είπα πως μου έχει λείψει η δουλειά μου και πως θέλω να αλλάξω τον κόσμο. Μετά μου χαμογέλασα.

Θέλω να αλλάξω τον κόσμο! Και έκανα την σύνδεση με την αλήθεια. Πρέπει να μας χαμογελάμε. Για να αλλάξουμε & για να αλλάξει ο κόσμος γύρω μας πρέπει πρώτα από όλα εμείς οι ίδιοι να χαμογελάμε στον εαυτό μας.

Χάρης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: