H ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Η θεραπευτική ικανότητα της Τέχνης

Η θεραπεία μέσω της τέχνης αποτελεί μία ιδιαίτερη κατηγορία στο πεδίο των θεραπειών των ψυχικών διαταραχών, μία ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που γνωρίζει ιδιαίτερη δυναμική. Δίνοντας έμφαση στις δυνατότητες του ανθρώπου και καθιστώντας τον ενεργητικό παράγοντα στην ίασή του, η θεραπεία μέσω της τέχνης στηρίζεται σε θεμελιώδεις έννοιες της ψυχολογίας και σε στοιχεία και πρακτικές της τέχνης, έτσι όπως αυτή ασκείται στις διάφορες μορφές της.

Το 1940, ο άγγλος καλλιτέχνης Andrian Hill επινοεί τον όρο θεραπεία μέσω της τέχνης, προκειμένου να περιγράψει την εμπειρία που βίωσε ο ίδιος κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, όταν και ήλθε σε επαφή με τις θεραπευτικές ιδιότητες της τέχνης.

Η θεραπεία μέσω της τέχνης, σύμφωνα με τη Βρετανική Ένωση των Θεραπευτών Τέχνης, συνίσταται σε μία μορφή ψυχοθεραπείας, που αξιοποιεί ως πρωταρχικό τρόπο επικοινωνίας τα μέσα που παρέχει η τέχνη, προκειμένου να προωθηθεί η έκφραση του ατόμου, μέσα από τη χρήση των υλικών και εντός ενός ασφαλούς περιβάλλοντος (The British Association of Art Therapists, 2017)

Η έκφραση, σε οποιαδήποτε μορφή της, αποτελεί διαχρονική ανάγκη του ανθρώπου και η θεραπεία μέσω της τέχνης στηρίζεται σε αυτήν ακριβώς την αρχή. Αποτελεί ένα μοναδικό μέσο αυτοέκφρασης, που δίνει τη δυνατότητα στο άτομο να εξωτερικεύσει σκέψεις, επιθυμίες, κίνητρα, συναισθήματα, αναμνήσεις και την προσωπική του ιστορία, να εκτονώσει την ένταση, τους φόβους και τις ανησυχίες του και να δοκιμάσει τις δυνατότητές του, χωρίς να διακινδυνεύει, όντας σε ένα ασφαλές, μη επικριτικό θεραπευτικό περιβάλλον (Κιλίμη, 2004- Σπυρόπουλος, 2017)

Η τέχνη, στις διάφορες εκφράσεις της, ταυτίζεται με τη ζωή και την εξέλιξη του πολιτισμού, αποτελώντας, στο πέρασμα των αιώνων, ένα μέσο για την ανάπτυξη του εαυτού

Με άλλα λόγια, στην τέχνη αντανακλάται η ψυχική κατάσταση και το βίωμα του ατόμου, ενώ το καλλιτεχνικό δημιούργημα έχει την ιδιότητα να επιδρά, με τη σειρά του, επάνω στο δημιουργό του, αποκαλύπτοντας έτσι τον εαυτό του (Μαλλιάρου & Σαράφης, 2010

Η διαχρονική θεώρηση της τέχνης ως μέσου αυτοέκφρασης και επεξεργασίας των εσώτερων συναισθημάτων και σκέψεων, καθώς και η πεποίθηση πως η καλλιτεχνική δημιουργία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αποκάλυψη του εαυτού του δημιουργού, διαμόρφωσαν την αντίληψη πως η εφαρμογή της τέχνης στις θεραπευτικές διαδικασίες των ατόμων με ψυχικές διαταραχές μπορεί να συμβάλλει στην αυτογνωσία και την αναδιοργάνωση της εσωτερικής ζωής των ασθενών, οδηγώντας τους, τελικά, στην ανακατασκευή του εαυτού και στον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων τους με τους άλλους.

Πηγές:

Μαλλιαρού, Μ., Σαράφης, Π. (2010). Τέχνη και ψύχωση. Διεπιστημονική Φροντίδα Υγείας, 2(1), 10 – 17.

Κιλίμη, Γ. (2004). Η εικαστική προσέγγιση στις θεραπείες μέσω τέχνης. Στο Ε. Γραμματικοπούλου (Επιμ.), Η τέχνη ως μέσον θεραπευτικής αγωγής (σσ. 39 – 45). Αθήνα : Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

Σπυρόπουλος, Γ. (2017). Οι θεραπευτικές δυνατότητες της αρχαιοελληνικής τέχνης. Στο Α. Λιοδάκης, Μ. Τζανάκης, Β. Τσούρτου (Επιμ.), Τέχνη & Ψυχιατρική. Με αφορμή το 1ο Συνέδριο (σσ. 185 – 190). Αθήνα : Ινστιτούτο Έρευνας και Εφαρμογής Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας «Επέκεινα». 

The British Association of Art Therapists (2017). What is art therapy ? Retrieved from https://www.baat.org/About-Art-Therapy

Θάλεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: