Yom Kippur War

Today was the day…
Και όχι μια οποιαδήποτε ημέρα. Σαν σήμερα 6 Οκτωβρίου του 1973 σήμανε η έναρξη του Δ’ Αραβοϊσραηλινού πολέμου, ο «Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ», όπως έμεινε στην ιστορία, ο οποίος διήρκησε 20 ημέρες. Η «Γιομ Κιπούρ», η γιορτή δηλαδή του εξιλασμού, είναι μέχρι και σήμερα μια από τις σπουδαιότερες θρησκευτικές εορτές για το κράτος του Ισραήλ. Την ημέρα αυτή, λοιπόν, επέλεξαν οι Άραβες, υπό την ηγεσία της Αιγύπτου και της Συρίας, για να προβούν στην αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον του Ισραήλ. Ας μην ξεχνάμε ότι έχει προηγηθεί ο «Πόλεμος των έξι ημερών», ο τρίτος κατα σειρά Αραβοϊσραηλινος πόλεμος, κατά τον οποίο το Ισραήλ κατάφερε να κατακτήσει σημαντικά αραβικά εδάφη ( τα υψώματα του Γκολάν, την Δυτική όχθη του Ιορδάνη, τη Λωρίδα της Γάζας και τη χερσόνησο του Σινά), σημειώνοντας μια θριαμβευτική νίκη. Βασικός στόχος του Αιγύπτιου Προέδρου Σαντάτ ήταν η επιστροφή της περιοχής του Σινά στη χώρα, γι αυτό και συνέχισε τους εξοπλισμούς των αιγυπτιακών δυνάμεων μέσω της σοβιετικής βοήθειας. Ωστόσο, η ΕΣΣΔ δεν επιδοκίμαζε ένα νέο πόλεμο μεταξύ των δύο, καθώς ένα τέτοιο γεγονός πιθανώς να οδηγούσε σε γενικότερη σύγκρουση των δυο υπερδυνάμεων της εποχής, μιας και η πολιτική που ακολουθούσαν οι ΗΠΑ ήταν αυτή της πλήρους υποστήριξής του Ισραήλ (διανύουμε την ψυχροπολεμική εποχή…just saying). Και ενώ αρχικά η ζυγαριά έγερνε προς τις Αραβικές χώρες, στις 13 Οκτωβρίου οι ΗΠΑ, ενώ αρχικά δεν ήθελαν να εμπλακούν και επέλεγαν να κρατήσουν στάση αναμονής, προέβησαν σε μια τεράστια επιχείρηση ανεφοδιασμού των ισραηλινών δυνάμεων, κάτι που είχε ήδη κάνει βέβαια και η ΕΣΣΔ προς την Αίγυπτο λίγες ημέρες νωρίτερα. Οι Ισραηλινές αντεπιθέσεις ήταν σφοδρές. Μετά από σοβιετική πρωτοβουλία και εντατικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον – Μόσχας, συμφωνήθηκε η σύνταξη ενός κειμένου, το οποίο υιοθετήθηκε και από τον ΟΗΕ στις 22 Οκτωβρίου, που καλούσε σε άμεση κατάπαυση του πυρός και έπειτα σε έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών ανάμεσα στους Αραβες και στο Ισραήλ. Και ενώ η Αίγυπτος το αποδέχθηκε άμεσα, το Ισραήλ ήταν εκείνο που συνέχιζε τις εχθροπραξίες με στόχο την ολοκληρωτική καταστροφή των αντίπαλων δυνάμεων. Υπό την απειλή ενδεχόμενης μονομερής δράσης των Σοβιετικών, εάν δεν έληγε ο πόλεμος – πιο χαρακτηριστικά ο Μπρέζνιεφ διαμήνυε στο Νίξον : «Θα το πω ξεκάθαρα πως αν το βρείτε αδύνατον να δράσετε από κοινού με εμάς σ’ αυτό το ζήτημα, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με την αναγκαιότητα να μελετήσουμε επειγόντως τη λήψη των απαραίτητων βημάτων μονομερώς. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την αυθαιρεσία εκ μέρους του Ισραήλ» -, η αμερικανική διπλωματία πήρε τα ηνία, μέσου του Υπουργού Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος άσκησε έντονες πιέσεις στο Ισραήλ να τερματίσει τις εχθροπραξίες. Η στρατιωτική νίκη του Ισραήλ ήταν γεγονός.
Οι συμφωνίες του Καμπ Ντέιβιντ που ακολούθησαν το 1978 οδήγησαν στη σταδιακή εξομάλυνση των σχέσεων Αιγύπτου και Ισραήλ, η δέσμευση για τις δύο χώρες για αλληλοαναγνώριση και την πολυπόθητη απόσυρση του Ισραήλ από το Σινά.

Αριάδνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: