Όσο ζούμε …ευτυχώς μαθαίνουμε !

Βασικά θέματα και έπειτα σημειώσεις,υποσημειώσεις, μουτζούρες,διορθώσεις.

Τα λάθη επαναλαμβάνονται κι εσύ γράφεις την έκθεση της δικής σου ιστορίας . Παράγραφο τη παράγραφο. Μέρα τη μέρα . Στιγμή τη στιγμή .Υπάρχουν στιγμές που αν είχες πάρει μια διαφορετική απόφαση όλο το τώρα σου θα ήταν αλλιώς.

Δεν ξέρω αν θα ήταν καλύτερο ή χειρότερο.Μάλλον για να έχεις αυτό το «τώρα»… αυτό θα έπρεπε να έχεις. Για αυτό ήσουν έτοιμη . Τόσο έφτανε το μελάνι.

Δεν μπορούσες να το ξοδέψεις πιο γρήγορα ούτε να το εξαντλήσεις αργότερα. Πόσες φορές οι σχέσεις μας με τους άλλους  μας καθορίζουν; Ένας έρωτας για παράδειγμα , μία δυνατή φιλία ή μία δυνατή εμπειρία μπορεί να αλλάξει όλη μας τη βάση.

Να επανατοποθετηθούμε .Πόσες φορές μετά από μία κατάσταση  που εξελίχθηκε διαφορετικά από ότι περιμέναμε δεν αλλάξαμε εντελώς. Τα αλλάξαμε όλα…

Από το ποιούς ερωτευόμαστε ,στο πόσο ανοιχτοί είμαστε και στο πώς αφηνόμαστε…

Ο χρόνος λέει όλα τα βάζει στη θέση τους …αυτό σημαίνει ότι από απόσταση αντιλαμβάνεσαι τη σημασία κάθε κατάστασης . Καθαρά . Χωρίς τον παρορμητισμό της στιγμής.

Περνάει καιρός και κάποιοι άνθρωποι είναι μέσα σου …οι στιγμές σας ,οι κουβέντες σας ,τα αρώματα , τα λάθη, τα σωστά . Όλα…ασυνάρτητα και σκόρπια .

Αν τα βάλεις σε μια σειρά ίσως και να φτιάξεις ένα παζλ . Αλλά και πάλι θα είναι κατάδικο σου δημιούργημα . Μόνο εσύ από τη δική οπτική θα μπορείς να δεις  έτσι το παζλ. Γιατί παίρνει νόημα μόνο μέσα από τη δικιά σου ματιά.

Πόσες φορές γράψαμε μηνύματα που τα σβήσαμε;

Πόσες φορές είπαμε άστο για αύριο και το αφήσαμε για πάντα ;

Πόσες φορές είπαμε για πάντα και ήταν μόνο για λίγο ;

Και πόσες φορές είπαμε ποτέ και τελικά δεν ίσχυσε.

Μια φίλη μου είπε στον έρωτα ισχύει το «είπα ξ-είπα χέζω την παρόλα μου».

Ίσως και να έχει δίκιο,δυστυχώς. Το ψηφίζω . Αλλά δεν μου αρέσει. Γιατί οι λέξεις πονάνε πολλές φορές. Οι λέξεις γίνονται πράξεις και οι πράξεις είναι ο χαρακτήρας μας.
Δεν ξέρω…περίεργο βράδυ.

Θες οι σκέψεις που τρέχουν ασταμάτητα  . Σαν να θέλουμε κι άλλο τώρα στο τώρα μας. Ίσως γιατί πολλές φορές από φόβο …χάνουμε.
Ασυνάρτητα λοιπόν… έτσι για να δικαιολογείται η περιστροφή γύρω από τον εαυτό μας μπας και φωτιστεί το σωστό  σημείο.

Αγνή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: