Guerra Civil

Ο Πρώσος στρατηγός Κarlvon Clausewitz στο βιβλίο του «Περί Πολέμου», (1832), αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα..». Όχι ευχάριστο αλλά ρεαλιστικό, το γεγονός ότι η ιστορία του πλανήτη μας είναι γεμάτη πολεμικές συγκρούσεις. Ίσως η χειρότερη μορφή πολέμου, είναι ένας εμφύλιος πόλεμος, όπου άτομα που ανήκουν στο ίδιο... Continue Reading →

Η ανάγκη.

Πολλές φορές η ανάγκη μας κάνει να μπερδευόμαστε. Μας κάνει να μη βλέπουμε καθαρά. Ως βαθειά ρομαντικός άνθρωπος πιστεύω πολύ στο ένστικτο μου και πολλές φορές όσους έρχονται στη ζωή μου τους κρίνω από τις πληγές τους και από τη φάση στην οποία βρίσκονται. Έχω μάθει να δικαιολογώ τους ανθρώπους θεωρώντας ότι πάντα πίσω από... Continue Reading →

Αλήθεια… με ποιο Εγώ επικοινωνούμε;

  Πως θα σας φαίνονταν αν σας έλεγα ότι ο κάθε ένας από εμάς έχει 3 διαφορετικά Εγώ με τα οποία και επικοινωνεί;Ότι ανάλογα με το ερέθισμα βγαίνει ένα από αυτά; Σας έχει προβληματίσει ποτέ γιατί ενώ π.χ. στα επαγγελματικά μας φερόμαστε ώριμα στα συναισθηματικά μας σαν παιδί; Πόσες φορές έχουμε «τσακωθεί» με τον εαυτό... Continue Reading →

«Βρε Μπαγάσα…»

Αν κάποιος δεν κατάλαβε σε ποιον «μπαγάσα» είναι αφιερωμένο αυτό το κείμενο, ας σηκώσει το χέρι...ή μάλλον ας διαβάσει παρακάτω...(μεταξύ μας αμφιβάλλω εάν υπάρχει έστω και ένας..) ! «Να συστηθώ. Νικόλας ο Άσιμος πεζός και διάσημος και καταδικάσιμος φτωχός καλλιτέχνης. (...) Ζητώ συμπαράσταση και ποιος δε ζητά, ζητώ επανάσταση σ’ ολωνών τα μυαλά. Ζητώ κάποιο... Continue Reading →

Truman Doctrine

Βρισκόμαστε στο τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Η εξάντληση και η εξαθλίωση των ανθρώπων αλλά και των κρατών είναι κάτι παραπάνω από πρόδηλο. Εκατομμύρια θάνατοι και αλόγιστες υλικές καταστροφές χαρακτηρίζουν το σκηνικό που επικρατεί τα πρώτα χρόνια μετά το τέλος της τραγωδίας του πολέμου. Οι δυνάμεις του Άξονα βγαίνουν ηττημένες και αμέσως ξεκινάει ένα νέο... Continue Reading →

Ας μείνουμε άνθρωποι για τους ανθρώπους μας

«Η ζωή δεν αξίζει τον κόπο να την ζεις. Η ζωή δεν αξίζει τον κόπο και να την εγκαταλείπεις». «Μπέκετ»   Καθισμένη στην ξύλινη καρέκλα με τα λευκά ζαρωμένα χέρια σταυρωμένα πάνω στα πόδια της κοίταζε με τα μικρά καταγάλανα μάτια της τη δέσμη του ουρανού που ξεπρόβαλε ανάμεσα στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών. Το πρόσωπο... Continue Reading →

Το μοντέλο της ευτυχίας

Έχω την εντύπωση ότι η ευτυχία είναι κάτι σαν το άγιο δισκοπότηρο για τον καθένα από εμάς. Την ορίζουμε διαφορετικά και πάντα σύμφωνα με τις αξίες και τις πεποιθήσεις μας, την αναζητούμε σε όλη μας την ζωή και προσπαθούμε να την αποκτήσουμε με όλα τα μέσα που διαθέτουμε. Ο ψυχολόγος Μιχάι Τσίκζεντμιχαϊ, στην προσπάθεια του... Continue Reading →

Αγαπημένα μου αγόρια.

Μιας και σήμερα είναι η γιορτή της γυναίκας, εγώ αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο για τους άντρες! Ισχύει ,ζούμε σε μια εποχή που η ανεξαρτησία μας ,οικονομικά και κοινωνικά έχει αλλάξει πολύ τη ροή και τον τρόπο των σχέσεων. Ισχύει ,οι εποχές και ο τρόπος επιβίωσης ,διαβίωσης και συμβίωσης έχουν αλλάξει. Αλλά αγαπημένα μου αγόρια...... Continue Reading →

Click and go

Βρισκόμαστε πολλές φορές στη ζωή μας σε ένα κομβικό σημείο. Στο σημείο εκείνο που καλούμαστε να πάρουμε τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Ή αν όχι τις πιο δύσκολες, αυτές που ανατρέπουν την ισορροπία στην μέχρι τώρα ζωή μας. Τα έχουμε όλα στο μυαλό μας σε κουτάκια,  τοποθετημένα σε μια σειρά, θεωρώντας ότι τίποτα δεν θα σπάσει... Continue Reading →

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑