Ο πόλεμος του Βιετνάμ

 

Ψυχρός Πόλεμος. 1947 – 1991. Ο σφοδρός ανταγωνισμός μεταξύ Η.Π.Α και ΕΣΣΔ την χρονική περίοδο που ακολούθησε το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, έμεινε στην ιστορία ως Ψυχρός πόλεμος. Ο όρος «ψυχρός» δεν είναι διόλου τυχαίος μιας και χαρακτηρίστηκε έτσι, καθώς δε συνέβη ποτέ καμία άμεση ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των δύο ισχυρότερων δυνάμεων της εποχής, πράγμα που ίσως οδηγούσε σε πυρηνική καταστροφή. Ωστόσο, δεν έλειψαν οι διάφορες περιφερειακές συρράξεις δια αντιπροσώπων, σε πολλά σημεία του πλανήτη, στις οποίες οι δύο υπερδυνάμεις συμμετείχαν είτε άμεσα είτε έμμεσα άλλες φορές. Μία από αυτές είναι ο γνωστός σε όλους πόλεμος του Βιετνάμ, η μεγαλύτερη ίσως ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Δύσης και Ανατολής κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Ο πόλεμος ουσιαστικά εξελίχθηκε μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού του Βιετνάμ (Βόρειο Βιετνάμ) και της Δημοκρατίας του Βιετνάμ (Νότιο). Μία σύγκρουση που κράτησε σχεδόν 20 χρόνια.
Το Βιετνάμ αποτελούσε από το 1800 γαλλική αποικία μέχρι και τη δεκαετία του 1940, οπότε και καταλαμβάνεται από τους Ιάπωνες, λόγω της κομβικής γεωγραφικής του θέσης, για να χρησιμοποιηθεί ως στρατηγική βάση των επιχειρήσεων τους στην νοτιοανατολική Ασία κατά τη διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου. Το 1945 ο Χο Τσι Μινχ καταλαμβάνει το Ανόι και ανακηρύσσει την ανεξαρτησία του βορείου Βιετνάμ. Στο νότιο τμήμα της χώρας οι Γάλλοι με τη βοήθεια των Βρετανών ανακτούν την εξουσία και προσπαθούν έως και το 1954 να εκδιώξουν τους αντάρτες, με τη συνεχή χρηματική βοήθεια και των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1954, όμως, στη μάχη της Ντιέν Μπιέν Φου γράφεται το οριστικό τέλος της γαλλικής αποικιοκρατίας με την αιματηρή ήττα των γαλλικών στρατευμάτων από τους Βιετμίνχ. Το νότιο Βιετνάμ τίθεται υπό την προστασία των ΗΠΑ. Στο μεταξύ το 1949, ο Μάο Τσε Τουνγκ αναγνωρίζει την κυβέρνηση του Χο Τσι Μινχ και μαζί με την ΕΣΣΔ αρχίζουν να τους εφοδιάζουν με σύγχρονα όπλα επισημοποιώντας την κομμουνιστική σφαίρα επιρροής στην περιοχή.
Κατά τη δεκαετία του 1960 η αμερικάνικη παρουσία στο νότιο Βιετνάμ είναι ιδιαίτερα ενισχυμένη. Την ίδια περίοδο ιδρύεται το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης του Νοτίου Βιετνάμ από τους Κομμουνιστές, το οποίο συγκρότηθηκε από τον Απελευθερωτικό Στρατό του Νοτίου Βιετνάμ, τους αντάρτες Βιετκόνγκ. Ο εφοδιασμός του γινόταν από το βόρειο Βιετνάμ δια μέσου των όμορων κρατών, Λάος και Καμπότζη, απ’όπου περνούσε το λεγόμενο «Μονοπάτι Χο Τσι Μινχ».
Τέλη της δεκαετίας, όλα φαίνονται να είναι ευνοϊκά για τους Αμερικάνους, οι οποίοι αριθμούν πλέον, περί τις 250.000 στη χώρα και με συντριπτική αεροπορική υπεροχή, έχουν κάθε λόγο να πιστεύουν ότι η εξάλειψη των Βιετκόνγκ είναι θέμα χρόνου. Ωστόσο, ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου του 1968, πραγματοποιείται η επίθεση «Τet Μau Τhan», μια μαζική και αιφνιδιαστική επίθεση των Βιετκόνγκ κατά των Αμερικάνων. Η μάχη αυτή έκανε τους αμερικάνους πολίτες που παρακολουθούσαν τις εξελίξεις από τις τηλεοράσεις τους, να αντιληφθούν ότι ο εχθρός δε βρισκόταν σε καμία περίπτωση στα πρόθυρα της ήττας αλλά είχε ακόμα δυνάμεις και ικανότητες να εξαπολύει φονικές επιθέσεις. Αποτέλεσμα ήταν να αναδυθεί ένα έντονο αντιπολεμικό κλίμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο εκφράστηκε και κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις. Η επίθεση συμπίπτει με την προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ, όπου το πλήγμα για τον Πρόεδρο Τζόνσον είναι τεράστιο, καθώς δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να παρουσιάσει τη μάχη του Τετ, ως στρατιωτική νίκη των Αμερικάνων (η οποία στην ουσία ήταν νίκη, λόγω της αμερικάνικης στρατιωτικής υπεροχής) σε έναν τόσο δυσαρεστημένο και απογοητευμένο λαό.
Την επόμενη δεκαετία, η αμερικανική πολιτική ηγεσία στρέφεται στην στρατηγική της σταδιακής απεμπλοκής από το Βιετνάμ με την ταυτόχρονη ενίσχυση των νοτίων, ώστε να αναλάβουν οι ίδιοι το κόστος και τις ευθύνες του πολέμου. Το 1973 υπογράφεται η οριστική κατάπαυση του πυρός με την αποχώρηση όλων των αμερικανικών δυνάμεων από τη χώρα εντός 60 ημερών, πράγμα που ισοδυναμούσε με την παράδοση του νότου στους Βιετκόνγκ. Το οριστικό τέλος γράφεται με την κατάληψη της Σαϊγκόν το 1975. Η ουσιαστική επανένωση του κράτους του Βιετνάμ λαμβάνει χώρα στις 2 Ιουλίου 1976, μετά την οριστική λήξη ενός πολέμου, με τη de jure κατάλυση του Νότιου Βιετνάμ.
Οι ΗΠΑ έχασαν τον πόλεμο. Έναν πόλεμο, για τον οποίο πάλεψαν πολύ, θυσίασαν χιλιάδες ζωές Αμερικανών και σπατάλησαν δισεκατομμύρια δολάρια.

Αριάδνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: