«Unternehmen Kalavryta»

Το μόνο σίγουρο είναι ότι σήμερα δε θα μπορούσα να γράψω για κάτι άλλο. Η σημερινή ημέρα συμπίπτει με ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που συντελέστηκαν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στη χώρα μας – ίσως και το πιο μακάβριο – και αφορά στην περιοχή από την οποία κατάγομαι. Μια από τις μεγαλύτερες θηριωδίες και μια από τις πιο σκληρές επιχειρήσεις της Βέρμαχτ ήταν η «Επιχείρηση Καλάβρυτα» ή το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, όπως έμεινε στην ιστορία.

Η ελληνική αντιστασιακή δύναμη εναντίον των ναζιστικών στρατευμάτων κατοχής, η οποία είχε αναπτυχθεί σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, είναι άξια λόγου. Σε αυτήν υπαγόταν και η περιοχή της κωμοπόλεως των Καλαβρύτων στην Πελοπόννησο. Τον Οκτώβριο του 1943, στη μάχη της Κερπίνης, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ αιχμαλωτίζουν το γερμανικό απόσπασμα του Λοχαγού Χανς Σόμπερ, το οποίο προέβη σε αναγνωριστική επιχείρηση στις περιοχές γύρω από τα Καλάβρυτα. Μη διαθέτοντας, βέβαια, κατάλληλους χώρους κράτησης, όπως είναι τα στρατόπεδα αιχμαλώτων, οι αντάρτες κρατούσαν τους Γερμανούς στο χωριό Μαζέικα (Κλειτορία). Έπειτα από τις αποτυχημένες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλήνων ανταρτών και Γερμανών αξιωματικών, οι οποίες διεξήχθησαν, όπως θα περίμενε κανείς, σε κλίμα δυσπιστίας, οι αιχμάλωτοι εκτελούνται έξω από το χωριό Μάζι, στο οποίο είχαν μετακινηθεί.
Τα εξαγριωμένα γερμανικά στρατεύματα αναζητώντας αντίποινα ξεκινούν από το Αίγιο, την Τρίπολη και την Πάτρα, με τελικό προορισμό τα Καλάβρυτα, καίγοντας, λεηλατώντας και καταστρέφοντας γειτονικά χωριά που συναντούσαν στο διάβα τους. Και ενώ φτάνοντας στα Καλάβρυτα, στις 9 Δεκεμβρίου 1943, διαβεβαιώνουν και καθησυχάζουν τους κατοίκους ότι αποκλειστικός στόχος τους είναι η εύρεση και εξόντωση των ανταρτών, οι εξελίξεις, όπως ήταν αναμενόμενο, τους διαψεύδουν.
Το πρωί της 13ης Δεκεμβρίου 1943, δίνεται εντολή συγκέντρωσης όλου του πληθυσμού στην αυλή του σχολείου, όπου και γίνεται ο διαχωρισμός του. Οι άνδρες, ηλικίας άνω των 13 ετών, οδηγούνται σε ένα ύψωμα που ονομάζεται «Λόφος του Καππή» (και έχει θέα σε όλο το χωριό), ενώ τα γυναικόπεδα και οι ηλικιωμένοι κλειδώθηκαν στο σχολείο. Λίγες ώρες αργότερα, εξελίχθηκε η τραγωδία των Καλαβρύτων. Το σήμα δόθηκε με μια φωτοβολίδα από το κέντρο των Καλαβρύτων, οδηγώντας όλο σχεδόν τον άρρενα πληθυσμό στο θάνατο, ενώ το έγκλημα ολοκληρώθηκε με την πυρπόληση του χωριού. Ελάχιστοι Καλαβρυτινοί σώθηκαν, έχοντας καλυφθεί από τα πτώματα των συμπατριωτών τους. Όσοι ήταν κλειδαμπαρωμένοι στο φλεγόμενο σχολείο κατάφεραν να σωθούν σπάζοντας τζάμια και πόρτες, ενώ διατηρείται η φήμη ότι τους βοήθησε η ανθρωπιά ενός Αυστριακού στρατιώτη, στον οποίο είχε ανατεθεί η φύλαξη τους, αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα, διευκολύνοντας τη διαφυγή τους.
Το μνημείο που έχει ανεγερθεί στο σημείο της τραγωδίας στέκει για να υπενθυμίζει το ολοκαύτωμα του χωριού και την εκτέλεση περίπου 500 ανθρώπων.
By the way, «ιστορική μέρα» για ακόμη ένα λόγο, μιας και είναι τα γενέθλια της αδελφής μου. Χρόνια Πολλά Ηλέκτρα !

Αριάδνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: