Η ζωή μου με τα Μ.Μ.Μ.

Γειά σας λοιπόν!!Νέο άρθρο!! Σίγουρα είστε πολλοί εκεί έξω σαν εμένα που μετακινείστε καθημερινά με τα μέσα μεταφοράς..
Και είμαι βέβαιη ότι πολλοί από εσάς σκέφτεστε ότι θα μπορούσατε να γράψετε ακόμα και βιβλίο με τα όσα έχετε δει και έχετε ακούσει τόσα χρόνια.
Εγώ θα είμαι εδώ μαζί σας και θα σας καταγράφω ένα δύο ακραία σκηνικά που μου τυχαίνουν τον μήνα και μπορεί σε κάποια από αυτά να βρισκόσασταν και εσείς εκεί γύρω..
Για τον μήνα που μας πέρασε, τον Οκτώβριο δηλαδή, ήμουν παρούσα σε κάτι το οποίο το σκέφτομαι σχεδόν κάθε μέρα. Και μπορεί να μην είδα το συμβάν που συνέβη αλλά έζησα κάτι χειρότερο, τις αντιδράσεις όλου του κόσμου.. Βρισκόμουν στον ηλεκτρικό και πήγαινα από Νέα Ιωνία – Καλλιθέα. Ξαφνικά στα Άνω Πατήσια μας κατεβάζουν όλους και αρχίζει να δημιουργείται ένας συνωστισμός και να αναρωτιόμαστε τι έχει συμβεί. Μαθαίνουμε λοιπόν ότι ένας άνθρωπος πήδηξε στις γραμμές και υπάρχει διακοπή της κυκλοφορίας. Ένας ΆΝΘΡΩΠΟΣ σκοτώθηκε. Απλά το τονίζω γιατί δεν είναι τόσο σύνηθες εκεί που πας στην δουλειά σου να ακούς ότι κάποιος απελπίστηκε και πήδηξε στις γραμμές.. Άρα τι περιμένεις από τους συνανθρώπους?? Μια στεναχώρια, μια σκέψη γι αυτόν τον άνθρωπο. Τι μπορεί να του έτυχε και να έφτασε να κάνει κάτι τέτοιο?? Τουλάχιστον εγώ για λίγα λεπτά βρισκόμουν σε αυτή την κατάσταση, μέχρι να έβρισκα πως θα γυρίσω σπίτι μου καθώς δεν είχα εικόνα της περιοχής που ήμασταν.. Και αρχίζω να ακούω τα απίστευτα!! Που μόνο που τα άκουγα ντρεπόμουν.. Και ήταν τόσοι πολλοί που δεν τόλμησα (κακώς) να υποστηρίξω την διαφορετική θέση που είχα.. “Καλά και αυτός εδώ βρήκε να σκοτωθεί “, “Ο χριστιανός δεν σκέφτηκε ότι θα μας διαλύσει την μέρα”, “Θα χάσω την δουλειά μου, αν θες να σκοτωθείς πήδα από καμιά ταράτσα μην μας παίρνεις και εμάς στον λαιμό σου”..  Και δεν υπερβάλλω πουθενά!! Όλα αυτά ειπώθηκαν μπροστά μου και είχαν πολλούς υποστηρικτές αυτοί οι άνθρωποι που τα ξεστόμιζαν..
Πηγαίνω ήρεμα να βρω τρόπο επιστροφής, στην στάση του τρόλεϊ, πανικός!! Καταφέρνω να χωθώ σαν την γάτα στον χώρο πίσω από το μηχάνημα επικύρωσης και γυρίζει μια κοπέλα στην ηλικία μου και μου λέει “κοίτα τι μας έκανε ο τύπος μεσημεριάτικα”. Δεν πίστευα ότι μια νεαρή κοπέλα είχε και αυτή τις ίδιες αντιλήψεις.. Θύμωσα και απελπίστηκα.
Την κοίταξα απλά, βαθιά μέσα στα μάτια, έβαλα τα ακουστικά μου και σιώπησα.
Λίγη ανθρωπιά παιδιά, μην τα ισοπεδώνουμε και όλα. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι τρόπος μετακίνησης αλλά δείχνουν κατά έναν τρόπο τον πολιτισμό και την παιδεία μας!!

Ανθούλα

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η ζωή μου με τα Μ.Μ.Μ.

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: