Στην αναμονή

Καθισμένη στο «σαλονάκι » του Κατ και περιμένοντας τον ορθοπεδικό ήδη μια ώρα και σαρανταπέντε λεπτά αναρωτήθηκα.

Άραγε αυτός ο γιατρός έχει αναλογιστεί ότι ίσως έπρεπε να ορίζει τον χρόνο των ραντεβού του λίγο καλύτερα ;

Να μην καθυστερεί τόσο η να βάζει λιγότερα ραντεβού .

Θεωρώ πολύ εγωιστικό κάποιος να θεωρεί ότι οφείλεις να τον περιμένεις εκτός από πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις .

Ο χρόνος μας είναι  πολύτιμος . Και δυστυχως δεν το καταλαβαίνουμε .

Όσα λεπτά χάνουμε τόσο πίσω πάμε …  Οι στιγμές μας είναι εκεί και χάνονται ανά δευτερόλεπτο.

Και δυστυχώς κάποιοι αντιμετωπίζουν τους άλλους σαν να υπάρχει μια άτυπη υποχρέωση ο χρόνος τους να είναι μετέωρος . Όσο και για όσο.
Όχι . Όρια .

Είναι απόλυτα κατανοητό να χρειάζεσαι μια ώρα το κάθε ραντεβού .

Βαλε  πέντε ραντεβού τη μέρα .Μη βάζεις είκοσι.

Κι αν βάλεις είκοσι φρόντισε να μην χρειαστείς μια ώρα στον καθένα . Είναι τόσο απλά.

Ο χρόνος είναι πολύτιμος .Και φεύγει πριν καν το αντιληφθούμε . Ένα φου και χάθηκε . Σαν την φλόγα ενός καιρού .
Δυστυχώς .
Σβήνει πριν προλάβεις να πάρεις ανάσα.
Δεν έχουμε χρόνο για να  χάνουμε χρόνο.

Αγνή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: