Το γαμώτο

Το γαμώτο είναι άτιμο. 
Έρχονται άνθρωποι ,φεύγουν άνθρωποι .
Κύκλοι ανοίγουν και κλείνουν συνεχώς και η ζωή είναι ένας ένας αέναος ρυθμός θετικών και αρνητικών ακουσμάτων που δημιουργούν τη δική μας ,την προσωπική μας μουσική .
Κάποιες φορές συντονίζονται τα πράγματα λειτουργούν  οι καταστάσεις και απλά συμβαίνουν . Άλλες δυσκολεύονται να συντονιστούν και τα κάνουμε εμείς  να συμβαίνουν. 
Και είναι τα θέλω μας που ορίζουν τα πράγματα .Οι κοινές προθέσεις μας ,η επαφή με το μέσα μας και η ειλικρίνεια μας στους ανθρώπους με.τους οποίους συσχετιζόμαστε.
Τι γίνεται όμως όταν η ειλικρίνεια χάνεται στην πορεία και όταν όσα έζησες με κάποιον είναι να σαν μην τα ζήσατε ποτέ .
Εκεί που ξαφνικά χάνεις τον κόσμο για λίγο γιατί δεν ξέρεις πλέον ποιον να εμπιστευτείς όταν ακόμα και οι αισθήσεις σου κάπου έχασαν τον δρόμο . 
Όταν ακόμα και όσα είχες καταλάβει είναι πλέον θολές μνήμες στιγμών που μοιράστηκες με έναν άγνωστο άνθρωπο που κάποτε σου πέρασε από το μυαλό ότι ίσως  να ήταν και ο άνθρωπος σου . Αλλά δεν ήταν .Δεν ήταν …
Και μένεις εκεί αποσβολωμένος όχι γιατί πληγώνεσαι πλέον αλλά γιατί αισθάνθηκες προδομένος επειδή όλα όσα είχες καταλάβει ήταν λάθος . 
Και μένεις εκεί αγκαλιά με το γαμώτο σου .
Και το γαμώτο …είναι άτιμο πράγμα . 
Αγνή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: